Lees voor

Mantelzorger in schaapskleren

18-01-2012 00:00
15 reacties

PUTTEN - Het zal je maar gebeuren, je bent 87 jaar, kunt niet meer zo goed de deur uit maar een aardige mantelzorger ontfermt zich liefdevol over je. De laatste ontpopt zich als godsdienstfanaat die jou langzaam maar zeker indoctrineert. Je staat je auto aan hem af en uiteindelijk ben je lichamelijk en geestelijk zo afhankelijk van deze ‘Samaritaan’ dat je ook je pinpas afgeeft. Je wordt opgelicht en bestolen en uiteindelijk totaal vervuild en uitgedroogd opgenomen, ondanks alle ‘zorgen’ van de mantelzorger. Het overkwam de heer Hein Wijtten uit Putten. Het kan iedereen overkomen. Het schrijnende verhaal toont aan dat onze maatschappij oude verwarde mensen links laat liggen. Ondanks herhaalde klachten bij de huisartsen, werd de heer Wijtten pas opgenomen toen hij totaal vervuild en uitgedroogd was.


Door Jeanne Dijkstra

Het verhaal begint wanneer Hein Wijtten, zelfstandig wonend in een caravan op een park in Krachtighuizen, de heer Piet Schuitemaker ruim anderhalf jaar geleden tegenkomt. Schuitemaker wil Wijtten wel helpen met boodschappen doen en geeft zich als spoedig uit als 'mantelzorger', een vrij beroep, waar je je niet voor hoeft te registreren. ,,Mijn vader kon geen deur meer uit en zijn vriendin, Alie Bruin, die hem lange tijd terzijde stond, had haar heup gebroken en was niet in staat om hem te verzorgen'', vertelt zoon Gerard Wijtten uit Almere.

Aangifte
Hij heeft inmiddels aangifte tegen Schuitemaker gedaan bij de politie in Putten. ,,Schuitemaker heeft dagelijkse boodschappen gedaan met de pinpas van mijn vader. Dagelijks is er voor meer dan 70 euro gepind. Daar kunnen twee gezinnen van eten.'' Zijn vader ligt met ernstige uitdrogingsverschijnselen in het ziekenhuis en is nauwelijks nog aanspreekbaar. ,,Schuitemaker heeft mijn vader ook zijn autootje, een brommobiel ontfutseld. Hij heeft een briefje in zijn eigen handschrift geschreven en waarop zogenaamd een handtekening van mijn vader staat. Maar dat is het handschrift van mijn vader niet. Hij heeft de handtekening vervalst. Toen ik hem daarmee confronteerde en het origineel van het briefje afpakte, stuurde hij mij een afschrift van dit briefje. Daarop stonden ineens twee handtekeningen. De tweede vervalsing dus. Deze man heeft mijn vader schandalig benadeeld. Onder het mom van het geloof heeft hij op hem ingepraat, net zo lang tot hij de auto kreeg. ook heeft hij de begrafenis van mijn vader geregeld bij de heer Pul uit Ermelo. Alles is uit zijn naam gegaan. Mijn vader kon toen nog amper lezen maar had een grenzeloos vertrouwen in Schuitemaker. De brommobiel van mijn vader heeft hij in augustus op zijn naam gezet. Nadat ik het originele briefje onderschepte, waarin mijn vader alles aan hem toezegde en de financiële zaken zogenaamd aan hem overdroeg, schreef hij mij een brief dat ik aansprakelijk wordt gehouden. De auto terugnemen mag ik niet want dat zou diefstal zijn, Schuitemaker is nu eigenaar bij wet. Eerst vertelde hij nog dat hij de auto had overgenomen van mijn vader. Mijn vader zei dat hij er 8400 euro voor zou krijgen, maar toen ik vroeg wanneer dat geld zou worden overgemaakt, zei hij ineens dat mijn vader hem de auto had gegeven. Ook zou vader hebben gewild dat hij de begrafenis zou regelen. Maar van vader kreeg ik een briefje aan mij gericht dat er geld op de Rabobank stond om dit te regelen met zijn echte handtekening.''
Wijtten laat pinbetalingen zien door Schuitemaker in december. Op een dag is ruim 118 euro afgeschreven aan boodschappen bij vier verschillende supermarkten en 50 euro bij de pinautomaat. De dag erop ruim 130 euro bij zes verschillende supermarkten en een drogisterij. Zo gaat het nog even door. ,,En dan heb ik nog niet alle afschriften van december binnen'', zegt Wijtten. ,,Volgens Schuitemaker was het beter als hij de pinpas van mijn vader hield, dan hoefde hij niet steeds heen en weer om deze op te halen.''
Op 4 januari werd de zoon gebeld dat het slecht ging met zijn vader. ,,Hij lag al dagen uitgedroogd in bed. Een paar dagen ervoor was er al een dokter gewaarschuwd maar mijn vader zei dan tegen de dokter dat hij geen hulp nodig had. Dokter Coveen had de tweede keer aangegeven niet te willen komen omdat mijn vader toch niet wilde meewerken. Maar ze hadden mij moeten bellen.''
Volgens Wijtten deed Schuitemaker zogenaamd alles uit naastenliefde aan de hand van de bijbel. ,,Maar ze moeten deze man opsluiten met de tien geboden. Het is gewoon laag bij de grond wat hij heeft gedaan.'' Zelf betreurt hij dat hij zoveel vertrouwen heeft gehad in Schuitemaker. ,,Ik woon zelf in Almere en heb nog een jonge zoon. Een tijd lang is er geen contact geweest, mijn vader had zo zijn tekortkomingen in zijn leven maar ik was blij dat we de laatste jaren weer contact hadden en ik kende Schuitemaker niet voldoende om hem te wantrouwen.''

Piet Schuitemaker
Piet Schuitemaker is zich van geen kwaad bewust. ,,Ik heb niet gestolen en heb alles met toestemming van de heer Wijtten gekregen. Ik heb de man 1,5 jaar verzorgd en maaide gras, stofzuigde voor hem, knipte de heg en deed boodschappen en zette thee voor hem. Hij zei zelf dat alles te veel voor hem werd en dat ik, als ik hem hielp, ik de auto en de elektrische fiets en de brommobiel zou krijgen. Hij reed daarin met zijn vriendin in de bossen maar toen zijn lichaam achteruit ging heeft hij de auto aan mij gegeven. De fiets staat nog bij zijn huisje. Het was mijn opzet niet om deze te krijgen al had hij hem wel aan mij beloofd. Zijn ogen gingen achteruit en ik had een rijbewijs dus mocht ik hem hebben om hem te rijden. Ik heb alleen maar in overeenstemming met zijn wil gehandeld. Zo heb ik ook overschrijvingen gedaan en met zijn instemming de begrafenis geregeld. Ik heb ook veel geld gebracht naar zijn vriendin Alie Bruin voor de hoge telefoonkosten. Zij belde heel veel met de heer Wijtten. Maar ook de huishoudster Marijke Kok kreeg geld. Dat moest ik dan van meneer Wijtten afgeven. Ik was verdrietig dat hij geen goede voeding kreeg en kocht veel bieten- of wortelsap maar dat wilde hij niet en liet deze over de datum gaan. Ik kocht lekkere dingen zoals drop en koekjes voor hem. Ik heb het goede gedaan. Ik heb toen het slechter met hem ging diverse gesprekken gehad met de assistente van dokter Coveen en te kennen gegeven dat het slecht ging met Wijtten. Tot eind december was Hein nog goed aanspreekbaar. Elke dag was ik wel twee uur bij hem om hem te verzorgen. Dat ik meer dan honderd euro heb uitgegeven was niet voor mij, maar ook voor anderen. Dat moest ik zo voor hem regelen. Op een gegeven moment trof ik hem heel vies en verward aan. Hij was gevallen en er de toiletpot was vervuild. Ik ben toen naar de beheerder gegaan en heb spoed gebeld en dokter Visser ingelicht. Ik heb hem toen verschoond en heb weer gebeld omdat ik de situatie ernstig vond. De dokter heeft geprobeerd hem op te nemen maar dat wou hij niet. Toen een paar dagen later op 2 januari was de situatie zo erg dat ik weer naar dokter Coveen ben gegaan. Daar mocht ik pas op dinsdag weer terugkomen. Ze zouden hem op woensdag komen ophalen, maar toen was hij al ernstig verdroogd omdat hij niet wou drinken. Geld heb ik nooit in mijn zak gestoken. Ik vond het een aardige man. Ik vind de situatie wel erg en ik wou dat er meer getuigen waren geweest. Ik wil niet scheef worden aangekeken. Aan de auto heb ik achterstallig onderhoud gehad van wel duizend euro. De auto was geen 12.000 euro maar 7.700 euro, daar heb ik bewijs van. Maar als de heer Wijtten mij dit achterstallige onderhoud betaalt wil ik de auto wel teruggeven. Ik vind het vervelend allemaal en krijg zo stank voor dank. Ik heb wel 2200 uur mantelzorg verleend. De grote bedragen die gepind zijn heb ik niet voor mezelf gebruikt.''

Alie Bruin
Vriendin Alie Bruin zegt Schuitemaker nooit vertrouwd te hebben. ,,Dat ik geld heb gehad van hem kan ik me niet herinneren. Onlangs kwam hij langs en legde twee tientjes op het aanrecht. Maar toen had hij al met de zoon van Wijtten gesproken, dus dat was om zichzelf vrij te pleiten. Ik heb eenmaal 70 euro gekregen van Hein voor mijn verjaardag. Dat heb ik van Hein zelf gekregen in een envelop, dat had hij mij aan de telefoon laten weten. Ook vertelde Hein mij een keer dat hij een envelop voor mij in de caravan had gelegd en dat heb ik ook tegen zijn zoon gezegd. Die vertelde dat hij het geld niet kon vinden, maar ik heb dat geld nooit gehad. Ik ben soms boos geweest op mijn vriend omdat hij Schuitemaker zo vertrouwde. Ik zei ook regelmatig tegen hem dat hij het pinpasje niet moest afgeven. Ik probeerde telefonisch op afstand nog te controleren of hij het pasje terugkreeg en of hij de bonnetjes bewaarde. Op een dag zei hij dat Schuitemaker het pasje had gehouden om te kunnen pinnen. ik was toen boos maar snapte ook dat hij erg afhankelijk was geworden van die Piet. Ik ken Piet al jaren. Hij is eens opgenomen geweest in een psychiatrische inrichting. Maar hij is wel slim. Toch dacht ik af en toe: ,,Mag ik wel zo denken''. Ik vind de situatie verschrikkelijk. Elke dag ga ik nu naar Hein naar het ziekenhuis om hem te steunen, maar hij is nauwelijks aanspreekbaar. Ik ben er zeker van dat de brommobiel hem is afgetroggeld. Ik heb hem steeds gewaarschuwd dit niet te doen. Dan zei ik : ,,Of heb je hem soms al aan Piet beloofd" Toch vind ik het erg dat ik vaak te streng voor Hein ben geweest. Dat heb ik ook tegen zijn zoon gezegd. Ik mocht de elektrische fiets hebben maar die heb ik nooit willen aanpakken. Ik weet nog wel dat Hein zei dat hij nooit een handtekening heeft gezet onder een briefje van Piet. Ik vind het zo zielig allemaal. Het is toch ook niet normaal dat Piet steeds maar koek en chocola kocht voor Hein, terwijl hij van gezond hield. Maar hij nam steeds heel veel pakken mee, dan voel je toch al nattigheid.''

Marijke Kok
Marijke Kok knipte regelmatig het haar van Wijtten. ,,Ik doorzag de situatie pas toen hij in het ziekenhuis terecht kwam. Er klopten veel dingetjes niet. Schuitemaker vertelt dat hij degene was die Wijtten heeft verschoond maar dat is niet waar. Ik trof Wijtten heel ernstig vervuild aan. Overal zaten zwarte plakkaten en alles zat onder de poep en urine. Ik heb hem toen een beetje gewassen maar het was vuil van maanden. De eerste keer dat ik kwam knippen wist ik al dat deze man zijn haar nooit waste. Dan maakte ik daarna mijn gereedschap goed schoon. Ik kende Piet al en raakte op de heer Wijtten gesteld. Ik wilde hem helpen met het wassen en verschonen van zijn bed maar dat hoefde niet van Piet. ,,Dat doen we zelf wel, jij kost geld'', werd me voorgehouden. Er was niets in huis, alleen wat crackers en chocolade en koekjes. De koelkast was helemaal leeg op drie bakken vacuumverpakte gehaktballen. Ik wilde me er echter niet mee bemoeien. Piet zorgde immers voor alles en pinde geld voor boodschappen. Een keer moest ik een badjas voor Wijtten kopen. De bon van Van Wilgenburg heb ik in zijn ordner gedaan: 81 euro kostte hij. Ik hielp een handje mee en vroeg hiervoor een tientje. Dan zei Piet: ,,je hoeft het niet voor niets te doen, je moet er wel geld voor vragen hoor''. Maar ik wil er niet aan verdienen, zelf wil ik ook graag dat ik goed verzorgd word als ik oud ben. Op een dag toen ik vond dat het erg vervuilde zei ik dat Piet de zoon moest bellen. Maar dat wilde hij niet omdat die niet christelijk was. Maar iedereen is toch verantwoordelijk voor zijn ouders, of je nu christelijk bent of niet. Ik vond het een smeerzooi en maakte me zorgen om Wijtten. Hij kon niet goed zien en horen. Maar een gehoorapparaat wilde Piet niet kopen. En ik mocht het niet doen. Op een gegeven moment werd het me te gortig. De matras was nat en die heb ik toen gedraaid en zijn kleren gewassen. Ik liet steeds briefjes achter dat er hulp moest komen maar er werd niets meegedaan. Een keer maakte Wijtten muziek maar hield ineens op met spelen en zei:,, Ik heb mijn auto weggegeven aan Piet, stom he!'' Wijtten stond volledig onder invloed van Schuitemaker. Soms haalde hij geld onder de bestekbak vandaan. Dan had hij zijn eigen geld verstopt voor Piet. En toen de dokter was gewaarschuwd wilde hij niet komen. Hij had er geen tijd voor en bovendien was Wijtten zo moeilijk bereikbaar, want dan moest hij door het gras. Maar Wijtten was ernstig vervuild en had vaak blaasontstekingen. De bacteriën kropen tegen de muur op. Er moest wat gebeuren. Ik snap ook niet dat dit nog bestaat. Die Piet deed alles onder het mom van Christendom en naastenliefde maar hij wilde wel overal geld voor. Daar kan ik zo boos om zijn. Soms kwam ik en dan zat Piet te eten. Hein hoefde zogenaamd niets. Dan zat Piet voor te lezen uit de bijbel. Hein moest overal ja en amen op zeggen. Die oude man moest door hem worden bekeerd. Maar dat was hij al.''

Pul
Ook Begrafenisondernemer Karel Pul betreurt de gang van zaken. ,,Ik werd gebeld door Piet. Of ik maar bij meneer Wijtten wilde komen om zijn begrafenis te regelen. Ik ben daar heen gegaan en begreep dat er geen contact was met zijn kinderen. Ik ben te goeder trouw geweest en heb de begrafenis doorgesproken. Zoals wel vaker gebeurd werd de rekening vooraf betaald en in depot gezet. De heer Wijtten heeft zelf getekend ook voor het grafmonument dat alvast werd reserveerd. Ik vind het heel erg wat er is gebeurd. Heb ook de zoon aangeboden met hem aan tafel te gaan om een gesprek te hebben. Als hij bijvoorbeeld geen prijs stelt op een broodmaaltijd of onderhoud van het graf dan kunnen we dat regelen. Ik snap zijn boosheid. Ik kan u ook zeggen dat dit mij geen tweede keer zal overkomen. Ik ben er juist om mensen te helpen en ik vind het dan ook jammer dat het zo is gegaan. Ik heb geen enkele argwaan gehad dat deze mantelzorger niet te goeder trouw heeft gehandeld.''

Coveen
Dokter Coveen reageert op de opname van de heer Hein Wijtten in algemene zin: ,,We hebben natuurlijk een medisch beroepsgeheim en ik kan niet specifiek ingaan op deze patiënt. Om iemand tegen zijn zin op te nemen is er een wettelijke regeling de WBopz (Wet Bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen). Mensen die een gevaar vormen voor zichzelf of hun omgeving, kunnen gedwongen worden opgenomen. Het kan gaan om een psychiatrische patiënt die dreigt zelfmoord te plegen, maar ook om een demente bejaarde die steeds wegloopt van huis. Dat kan bijvoorbeeld als iemand met een mes loopt te zwaaien. Dan komt er na een paar dagen een rechter aan te pas en dan kan het zijn dat de mensen na een paar dagen weer naar thuis zijn. Hier in Nederland gaan we uit van een autonome wil van iedere burger die niet tegen zijn wil opgenomen kan worden. Laatst las ik in de krant dat een Drentse holbewoner een woning heeft gekregen. Dat kunnen wij ons haast niet voorstellen maar er zijn mensen die een wat andere hygiënische standaard hebben dan anderen. Maar als er geen gevaarscriterium is sta je wat de wet betreft machteloos. De enige die hierover kan beslissen is de rechter. Dat hebben wij zo gedelegeerd in Nederland. In schrijnende gevallen kunnen ook familieleden ingrijpen. Dan gelden weer rechterlijke machtigingen. In dat geval kunnen zij verzoeken een curator of een mentor aan te stellen. Er zijn dus wel wat mogelijkheden maar in het algemeen is het zo dat mensen niet tegen hun wil kunnen worden opgenomen. Wij zijn ook niet geïnteresseerd in onze demente bejaarden. Het wordt in Den Haag als een kostenpost beschouwd. De wachttijd van een demente bejaarde die dringend verzorging nodig heeft is ongeveer 4,5 jaar. Wij zorgen heel slecht voor onze ouderen. En ja, een arts kan het een beetje sturen door contact te zoeken met de familieleden, maar dan nog lopen we op tegen deze eindeloze wachttijden voor demente bejaarden. Het gaat om capaciteitsproblemen. Als je alleen al in Putten kijkt gaan we van 160 plaatsen in twee verzorgingshuizen terug naar 40 plaatsen. En dan worden deze gecommercialiseerd en aangeboden als huurflatjes. Er zijn mensen die lang zelfstandig kunnen wonen maar er is ook een aantal die een klein zetje nodig hebben in de vorm van voeding of verzorging. Wij hebben hier speciaal een verpleegkundige ouderenzorg aangesteld om deze mensen achterna te lopen.''