Lees voor

Negentigjarige bewoners wonen met plezier in appartementen Pastorije

17-11-2011 00:00
0 reacties

PUTTEN - De kranten stonden er deze week bol van: ouderen moeten verkassen van verzorgingshuis De Schauw naar seniorenwoningen aan de Pastorije, Kerckepad en de Molenweg. Zij moeten weer zelfstandig gaan wonen met hulp van familie en Thuiszorg. Huisarts R. Coveen uit Putten noemde het levensbedreigend, maar daar zijn twee krasse dames, die enkele jaren geleden van verzorgingshuis Elim verkasten naar gloednieuwe appartementen aan de Pastorije, het niet mee eens. Zij wonen met veel plezier in hun prachtige ruime woningen.

door Jeanne Dijkstra

Mevrouw Schuit (90) zag er aanvankelijk erg tegenop om te verhuizen, nu bijna 3 jaar geleden. ,,Maar de thuiszorg is echt heel goed en ik kan goed met de zusters opschieten.’’ Ze zegt te genieten van het uitzicht op de Engweg en de frisse kamers. ,,Het appartement zou van mij zelfs wel iets kleiner kunnen.’’ Vroeger in Elim had ze de beschikking over een klein kamertje van 24 m2. ,,Nu heb ik een grote woonkamer, twee slaapkamers, een badkamer, een extra toilet en een groot terras. Zomers was het in Elim soms niet om te harden, zo heet.’’
Waar ze minder tevreden over is, is dat ze nu minder verzorgenden ziet dan voorheen. ,,Door mijn slechte heup kom ik nu nergens meer. Vroeger nam ik nog wel eens de taxi en ging ik nog wel naar beneden rummicub spelen, maar dat kan ik niet meer.’’ Mevrouw Schuit ziet er fantastisch uit voor haar negentig jaar. Ze leest en puzzelt nog veel en kijkt ook naar het nieuws op tv. Alles weet ze over de actualiteiten en de eurocrisis. Haar ogen glinsteren als ze vertelt over haar jeugd. Die was niet gemakkelijk. Haar moeder overleed toen ze twee jaar was en omdat de school te ver was voor haar om te lopen op haar aangepaste schoenen, als gevolg van polio, woonde ze doordeweeks bij haar grootmoeder. ,,Doordeweeks zei ik dat ik naar huis ging bij mijn grootmoeder en in de weekeinden ging ik ook naar huis bij mijn vader en zijn tweede vrouw. Ik had twee huizen.’’ Ze leeft mee met de mensen die moeten verhuizen. Nu hebben ze nog alle zorg. Dat zal straks anders worden, misschien moeten ze zelf weer boodschappen doen en eten koken. Waarschijnlijk krijgen ze dan ook Thuiszorg. Maar voor het wonen is het hier veel beter.’’ Nu ze wat ouder wordt en het lopen steeds minder wordt, kan ze minder met anderen doen, zoals naar de Brasserie gaan of koffie drinken. Maar ze heeft het erg getroffen met haar kinderen, vindt ze. Acht kinderen heeft ze, die om beurt elke avond langskomen. Daarnaast heeft ze 32 kleinkinderen en 18 achterkleinkinderen. ,,Elk jaar gaan we een keer met elkaar barbecueën op ‘s Heerenloo. Daar werkt mijn dochter.’’
Mevrouw Schuit heeft altijd hard gewerkt op de boerderij aan de Houtweg in het buitengebied van Putten. ,,Ik moest toen ik 83 jaar was geopereerd worden aan mijn heup en had graag in mijn huis willen blijven. Maar toen er een kamer in Elim kwam moest ik wel ja zeggen. Achteraf was dat niet nodig geweest want de operatie ging heel goed. En nu woon ik hier. Ik zie mijn kinderen elke dag en de Thuiszorg is goed. Ik heb veel mooiigheid meegemaakt en ben ook heel dankbaar.’’
Sannegje van ‘t Hof (,,ze zeggen allemaal Sannie’’) woont naast mevrouw Schuit in een zelfde appartement. Maar dan met een extra zijraam, waardoor het heel licht is in de kamer door de morgenzon en ze een prachtig uitzicht heeft over de bomen naast de kerk en over de Engweg. Mevrouw Van ‘t Hof ziet er prachtig uit in een paarse blouse die prachtig bij de orchideeën past in de vensterbank. Haar lievelingsbloemen. ,,Toen ik nog aan de Harderwijkerstraat woonde, wist men aan de orchideeën waar ik woonde’’, lacht ze vrolijk. Het is niet te geloven dat ze 92 is, zo jong ziet ze er uit. Toch heeft het leven haar niet gespaard. Ze verloor haar man op jonge leeftijd en ook een van haar twee zoons. Toch is ze een enorm positief mens gebleven. Het lopen met behulp van haar stok, gaat haar wel wat moeilijker af. ,,Ik moet eigenlijk een rollator maar die neemt zoveel plaats in, in de kamer’’, zegt ze lachend. De woonkamer is erg gezellig ingericht. ,,Ik hou van netjes en gezelligheid en geniet ook van de ruimte in het appartement en de extra wc op de gang’’, zegt ze. Mevrouw Van ‘t Hof zou nooit meer terug willen naar Elim, waar ze terecht kwam na een ziekenhuisbacterie na een tocht langs vele andere verzorgingshuizen. ,,Eerst De Schauw, toen Dillenburg en Weideheem en daarna Elim. Het leek wel of ze met me aan het venten waren.’’
Ook mevrouw Van ‘t Hof krijgt veel bezoek van familie en vrienden. ,,Soms wel eens te veel. Ik zorg dat ik niet meer dan een keer per dag bezoek krijg. De zorg is hier goed en het personeel is aardig en het eten is ook goed. Niet altijd maar och, thuis mislukte ook wel eens wat.’’ Haar optimisme is grenzeloos. Ze is dan ook nog heel goed bij de tijd en leest veel, ook kranten als Trouw en een magazine als Elsevier. Ook mag ze graag naar Pauw en Witteman kijken. ,,Overdag dan want ‘s avonds is het me te laat.’’ Nagedacht over een mogelijk terugkeer naar een verpleeghuis heeft ze nog nooit. ,,Ik geniet hier elke dag. Ik heb zo geboft met dit hoekappartement.’’ De balkondeur heeft ze altijd open staan. ,,Maar ik blijf lekker binnen zitten, lekker beschermd en toch met een gevoel van buiten.’’ Ze begrijpt dat de ouderen die nu weg moeten bij De Schauw dat vervelend vinden.. ,,Ik heb destijds bewust gekozen voor een appartement toen deze gelegenheid zich voordeed. Heb tegen anderen die naar de Schauw gingen, ook gezegd dat zij voor een appartement moesten kiezen. Sommigen waren lichamelijk nog beter dan ik. Ik zei dat als ze daar zouden blijven, ze straks weer moesten verhuizen. Ik kan wel begrijpen dat ze daar tegenop zien. Dan heb je net alles weggedaan en moet je weer opnieuw beginnen met inrichten.’’ Ze hoopt dat de heer Rinus van den Berg, de voorzitter Raad van Bestuur, zijn beloften aan deze mensen nakomt.’
Dat ze 92 is, voelt ze niet zo. ,,Als men mij vraagt hoe oud ik ben en ik 92 zeg, denk ik ‘ik zeg het toch wel goed?’ Maar het komt omdat ik altijd geniet en tevreden ben. Misschien komt het ook wel omdat ik altijd bezig ben geweest. Ik heb altijd in de verpleging gezeten en de apotheek gedaan, mijn man was huisarts. Ook heb ik nog 13 jaar bejaardenwerk gedaan. Een mens moet lekker bezig zijn.’’