Column Pieter van Heiningen: ‘Dierendag hypocriet?’

Op 4 oktober is het dierendag. Dierenbeschermers vonden het in 1929 tijd dat er een dag kwam om stil te staan bij dierenwelzijn. Zij kozen toen voor de sterfdag van Sint Franciscus van Assisi.

Deze gelovige man gaf erg veel om het lot van zijn medemens, de natuur en dieren. Volgens overlevering kon hij met dieren praten. Sinds 1930 vieren we dus wereldwijd Dierendag. Of is dierendag misschien hypocriet?

Zelf hebben we ruim veertig jaar een hondje gehad. Nee, niet één, maar over die veertig jaar hadden we vier prachtige en lieve hondjes. Al ben ik geen Franciscus van Assisi, ik kon ook praten met deze trouwe viervoeters. Ze begrepen me allemaal en kenden heel wat woorden, zoals pak ze, zit, lig, hop, pootje en zelfs een high five ging goed.

Dierendag was voor ons niet een speciale dag. Nee, we zorgden het hele jaar goed voor onze honden. Elke dag een paar keer wandelen, een paar keer per week naar het bos en ze gingen altijd mee op vakantie. Als wij een speklapje aten, kreeg de hond een biefstuktartaar.

Hun verjaardag werd altijd uitbundig gevierd. En met Sinterklaas kon de hond ook een surprise uitpakken. Tegenwoordig hebben we een parkiet. Zelfs nu nog praat ik met Piet.

Is dierendag hypocriet? Misschien wel. Zeker als je maar één dag per jaar goed voor dieren bent. Goed voor dieren betekent dan niet dat we ze vol stoppen met van alles. Het betekent vooral dieren het hele jaar goed verzorgen en dat we begaan zijn met hun welzijn.

Terwijl ik dit schrijf, hoor ik voor de radio dat er op de Veluwe al acht roedels met wolven zijn. Maar afschieten, of slechts zenderen, mag niet van de rechter. Wie beschermt al die schapen die het slachtoffer worden/worden? 

Nog triester is het feit dat Staatsbosbeheer bijna vijfhonderd grote grazers laat afschieten, waaronder edelherten, konikpaarden en heckrunderen. En dat mag wel. Ik snap het niet meer. Nee, we beschermen tegenwoordig met hand en tand de steeds brutaler wordende wolven, die zich sneller voortplanten dan konijnen. 

Om dieren te kunnen begrijpen, moeten we terug naar de essentie van ons mens zijn. Hierdoor hebben we een ultieme zorgplicht voor de hele natuur. Daarin worden dieren geboren zoals ze zijn, accepteren dat, en dat is dat.

Ze leven met meer vrede dan wij mensen. Daar kunnen wij nog wat van leren.

Pieter van Heiningen