
Column Pieter van Heiningen: ‘Moederdag met kruimels in bed en een dubbel gevoel’
11 mei 2025 om 11:00 ColumnPUTTEN Bent u als moeder ook verrast met een ontbijtje op bed? Of kreeg u een knutselwerkje met glitterlijm van uw kind(eren)? Misschien werd u wel verblijd met een lief gedichtje, wat uw jongste op school had geleerd. Maar de ziel van Moederdag ligt tussen al die attentheid, liefde en de kruimels in je bed.
Als moeder had u waarschijnlijk al koude koffie en zelfs die drink je met de nodige dankbaarheid proostend op het gezin. Die dag is lief, maar ook rommelig. Je hoeft die dag ogenschijnlijk niets te doen. Maar al gauw roepen de kinderen: ,,Mama, waar liggen mijn sokken?”, of: ,,Zit mijn broek nog in de was?” Voor zulke dingen roepen ze nooit hun vader.
Het mooie van Moederdag is dat het ons herinnert aan iets wat we veel te vaak voor lief nemen: die constante zorgmachine op twee benen die 24/7 aan staat. Of het nu gaat om snotneuzen afvegen, mopperende pubers troosten of het vinden van de sok die ‘gewoon verdwenen’ is — moeders doen het allemaal. Zonder handleiding, zonder pauze, en meestal zonder voldoende koffie.
Moederdag is echter niet voor iedereen simpel of feestelijk. Voor wie haar moeder mist, voor wie zelf verlangt naar het moederschap, of voor wie een ingewikkelde band heeft met moeder, kan deze dag wringen. En dat mag. Liefde is soms een ingewikkelde puzzel van vaak maar twee stukjes. Toch verdient elk moederhart, of het nu klopt in een lichaam, in herinnering, in een wens of in erkenning, die liefde en aandacht. Dus lach om dat veel te zoete ontbijt, draag dat fel gekleurde armbandje alsof het van Tiffany’s komt en laat je overlopen door kusjes, knuffels of juist een ongemakkelijke puber-humph. Het is allemaal liefde, op zijn eigen manier.
Toch geeft Moederdag evenzo een dubbel gevoel: op zo’n dag ontwaakt ook de moeder, wiens kind is overleden. En staat de moeder ‘s morgens op, die door omstandigheden geen moeder kan zijn. Voor hen is het een hele moeilijke dag, iets waar wij veelal aan voorbij gaan in onze haast en argeloosheid. Of de alleenstaande moeder die tegelijk moeder en vader moet zijn.
En morgen? Dan zijn ze weer gewoon moeder. Met warme koffie, als we geluk hebben. Want het hebben van een moeder, of het zijn van een moeder, is al een geweldig cadeau. Of dat nu met of zonder kruimels in bed is.
Pieter van Heiningen














