Columnist Pieter van Heiningen denkt terug aan zijn tijd als oud-onderwijsgevende: ‘Zie ik mijn leerlingen nog eens terug?’

Vorige week hebben de meeste basisscholen afscheid genomen van hun groep 8-leerlingen. Het is gebruikelijk, dat je een musical opvoert. Als oud-onderwijsgevende weet ik, hoeveel tijd en energie daarin gaat zitten. In april begin je al met de voorbereidingen en het oefenen. Elk moment wordt ten volle benut. Juni wordt vooral gekenmerkt door repeteren en nog eens repeteren. In de laatste schoolweek is het zover: groep 8 voert de musical op voor genodigden.

Als leerkracht ben je ook gespannen. Je hoopt van harte dat alles goed gaat. Stiekem gluren de kinderen tussen de gordijnen door en zien daar hun ouders, opa’s en oma’s zitten. De jongens staan stoer om er voor te gaan en de meisjes giechelen zachtjes: zenuwen ten top.

Eindelijk: het doek gaat omhoog en na de eerste schuchtere noten spelen de kinderen van groep 8 de sterren van de hemel. Na afloop daalt een geweldig applaus op hen neer. Want wat hebben ze het geweldig gedaan.

AFSCHEID

Maar afscheid nemen doet pijn. Elke leerling wordt genoemd en geroemd om zijn of haar bijzonderheden. Dan beseffen zij dat het afscheid nu echt is. Menigeen pinkt een traantje weg. Of kleuren wangen rood en schuifelen voeten soms voorzichtig heen en weer. Dat zijn - voor een ieder - onvergetelijke momenten.

De volgende dag ga je als team samen schoonmaken en opruimen. De laatste schooldag maak je het extra gezellig. Toch altijd wel weer even slikken, zo’n afscheid. Hopelijk heb je het goed gedaan en doen de leerlingen het op de nieuwe school prima. De laatste schooldag is echt zo’n dag van veel slepen en opruimen. Je zet alle tafels, stoeltjes en kasten aan één kant in het lokaal. Dat vindt de schoonmaakploeg gemakkelijk.

GEBAK

De achteloos achtergelaten tekeningen, werkbladen, propjes en potloden verdwijnen in de prullenbak. Tenslotte trek je de lokaaldeur achter je dicht. Nog even controleren of alle ramen goed dicht zijn. Dan naar de collega’s in de hal. Gezellig met elkaar dit jaar afronden onder het genot van koffie en een heerlijk stuk gebak. Want daar zijn we dol op.

STILTE

Langzamerhand verlaat de één na de ander de school. Uiteindelijk is ook de laatste collega vertrokken. De deur gaat op slot. Het hek wordt afgesloten. De plotse stilte overvalt je. Op weg naar huis denk je met de nodige weemoed:  ’Ach, zie ik mijn leerlingen nog eens terug?’

Pieter van Heiningen