Anna Heimensen heeft de ziekte van Lyme en ondervindt daar dagelijks de gevolgen van: ‘Het sociale leven van een patiënt wordt gedecimeerd’

PUTTEN „Ik zit hier niet voor mezelf”, opent Anna Heimensen ons gesprek over teken en de mogelijke ernstige gevolgen ervan. „Maar voor iedereen die met de Lymeziekte tobt. En voor wie het onderschat.”

Martin Vesseur

Voor Anna Heimensen begon alles zeventien jaar geleden. „We woonden in het buitengebied van Putten en ik werkte veel buiten met ons creatief-klussenbedrijf. Op een zeker moment ging het traplopen heel moeilijk. Ik had plotseling geen controle meer over mijn benen. Ook het lopen ging vervolgens slechter. Kort daarna zag iemand, toen mijn jurk opwaaide, een grote rode kring in de holte van mijn knie. De beet van een teek die ik over het hoofd had gezien.” Een besmette teek kan binnen één of twee etmalen een bacterie overbrengen. Een rode kring rond de tekenbeet is het alarmsignaal. 

De huisarts schreef een antibioticakuur voor, met de voorspelling dat het snel beter zou gaan. Die voorspelling is niet bewaarheid. Een half jaar later werden Anna’s ouders ziek, wat veel stress veroorzaakte. Bij Anna leidde dat tot koorts. Ze wilde alleen nog liggen. „Ik voelde me zó ziek; hevige pijnen in benen en knieën. Maar bloedonderzoek leverde geen antwoord op.”

ZOEKTOCHT

Voor Anna begon op dat moment een speurtocht. „Je wilt koste wat het kost weten wat je mankeert.” Ze vond een orthomoleculair therapeut die haar bloed opnieuw onderzocht. „Ik bleek helemaal vol te zitten met de Borrelia burgdorferi bacterie, veroorzaker van de Lymeziekte.” De therapeut startte direct een behandeling met onder andere medicatie en vitaminepreparaten om het immuunsysteem te versterken. Daarna zette Anna haar speurtocht voort, naar manieren om het leven met de Lymeziekte draaglijker te maken. Ze benadrukt daarbij dat het haar niet gaat om haar eigen toestand, maar allereerst om het helpen van mensen die Lyme oplopen. Haar boodschap is: „Raak niet in paniek als je Lyme krijgt. Hoe de ziekte uitpakt verschilt per mens, maar je kunt van alles ondernemen om je situatie te verbeteren.”

„Eten als medicijn”, noemt ze als eerste. „Ik ben een echte kookliefhebber geworden. Voor mij is het belangrijk geen gluten en suiker te eten en alcohol te laten staan, want dat zijn eersteklas voedingsstoffen voor de Borreliabacterie. Daarnaast is het belangrijk om te blijven bewegen. Hoe moeilijk dat soms ook gaat.” Ook heeft Anna veel baat gehad bij ademhalingssessies en koudwaterbehandelingen omdat, zoals ze zegt, „je lijf alle steun kan gebruiken.”

Het laatste jaar gaat het beter. Zo fietste ze voor dit interview naar Stroud — „Er zijn dagen waarop dit niet lukt.” — en ging ze voor het eerst sinds jaren naar een creatieve cursus. Toch leidt dat niet tot wonderen, daar wil Anna realistisch over zijn. „Het sociale leven van een Lymepatiënt wordt gedecimeerd. Ook is het voor mensen moeilijk om te begrijpen dat je vandaag wel op een verjaardag kunt komen, maar volgende week ineens niet. Veel dingen waar mijn hart naar uitgaat, zoals toneel en schilderen, zitten er niet in.” Haar boodschap is tweeledig: „Neem de ziekte van Lyme heel serieus en pas op met teken. Let in je omgeving vooral op kinderen en jonge mensen, ook zij kunnen Lyme krijgen. En vergis je niet: teken komen ook gewoon in je tuin, in het gras!” Overigens betekent haar ziekte niet dat Anna daar voortdurend mee bezig is. Integendeel, zegt ze: „Ik ben niet Lyme, ik ben Anna!”

,, Je kunt veel ondernemen om je situatie te verbeteren

TEKENKAART

Deelnemer aan ons gesprek is ook Wietze Landman, die sinds 2009 vele duizenden ‘tekenkaartjes’ verspreidde. Wie een teek verkeerd verwijdert, vergroot de kans dat het beestje het opgezogen en mogelijk besmette bloed terug in je bloedbaan spuugt. Met het tekenkaartje verwijder je de teek veilig, een kaartje om altijd bij je te hebben als je de tuin of de natuur ingaat. „We willen zo veel mogelijk mensen bewust maken van de ernst en gevaren van de Lymeziekte”, zegt Wietze.

En dat is hard nodig, nu al in het voorjaar, benadrukt hij. „Boven de acht tot tien graden is de teek al actief. Zo’n 1,2 miljoen mensen worden jaarlijks gebeten en daarvan krijgen er ongeveer 27 duizend de Lymeziekte. Voor 1.000 tot 2.500 van hen leidt dat tot ernstige klachten. Lyme kent vele verschijningsvormen en effecten: in het gunstigste geval geneest een patiënt volledig en in het ongunstigste geval helemaal niet, en kan het leiden tot blindheid, dwarslaesies en nog meer ernstigs. De Borrelia-bacterie dringt overal in het lichaam door.” De kosten voor de patiënt en de samenleving zijn fors. „Men schat dat op zo’n 250 duizend euro per patiënt, specialisten, ziekenhuizen en revalidatie niet meegerekend.”

Behalve voor praktisch gebruik is het tekenkaartje ook bedoeld om bewust te maken. „Door de informatie op het kaartje wordt men steeds herinnerd aan het gevaar van Lyme”, licht Wietze toe. „Het verhaal van Anna en haar omgang met Lyme maakt duidelijk hoe belangrijk dat is.” In de loop der jaren hoorde Wietze vele verhalen van patiënten. „Daar zitten zulke schrijnende gevallen bij, dat je die in de krant niet eens kunt bespreken. Dus neem Lyme serieus en kijk op tekenkaartnederland.nl voor wat je kunt doen. Zorg ervoor dat je er snel bij bent en correct handelt.”