Schrijfster Osi van Stralen schreef een bundel brieven voor troost en herkenning: ‘Mijn doel is mensen raken’

HARDERWIJK Haar boek is geen zelfhulpboek met kant en klare oplossingen; wel wil Osi van Stralen met haar brieven troost bieden en herkenning geven. ,,Ik schreef ze in eerste instantie voor mijzelf, maar nu wil ik er anderen mee helpen. Ik maak niets mooier dan het is, maar zeg hoe het is en vooral dat het oké is om niet perfect te zijn.”

Marco Jansen

Zaterdag presenteerde zij haar boek voor ongeveer zestig genodigden in een volle trouwzaal van het Oude Stadhuis, in het bijzijn van familie, vrienden, oud-collega’s en buren uit haar straat. Zij oogstte veel applaus en bewondering voor het delen van haar persoonlijke verhaal. ‘Echt Osi’, zei de één, terwijl de ander trots liet blijken. Ook Jeroen Joon was aanwezig. De burgemeester van Harderwijk kreeg het eerste exemplaar overhandigd. ,,Je zegt dat je zoekende was en worstelde, maar ik zie jou als een ongelooflijk zelfverzekerd en krachtig persoon”, zei hij. ,,Het is je gelukt om gevoelens en gedachten op papier te zetten waar je wakker van ligt. Je openheid over twijfels en onzekerheid vind ik heel krachtig. Daar kan iedereen wat van leren. Veel mensen willen dat wel, maar kunnen dat niet.”

Osi van Stralen (53) groeide op in Parijs, maar woont inmiddels al meer dan dertig jaar in Harderwijk. Zij stond twintig jaar voor de klas als docent Frans op de middelbare scholen CCNV, RSG en Morgen College. Daarna werkte zij in de jeugdzorg bij het Talenthouse van Zorgdat.

PLEASER

Het boek is een bundel van brieven die Osi schreef aan haar ‘vroegere zelf’. Zij vertelde haar verhaal met emotie. ,,Zelfverzekerd overkomen en doorgaan kostte veel moeite. Volhouden, presteren en controle houden; daar ging het om. Niet zichtbaar was hoeveel angst daar onder zat.”

Het schrijfproces vond plaats in een periode van herstel, waarin ze op zoek was naar zichzelf. Het maken van notities gaf haar houvast. ,,Ik heb deze brieven geschreven in de tijd dat ik niet lekker in mijn vel zat en een masker droeg. Ik keurde mijzelf niet goed. Ik was onzeker en durfde geen ‘nee’ te zeggen. In plaats daarvan was ik een pleaser, die aan alle eisen van anderen wilde voldoen. Het moest perfect zijn en gedaan worden. Als dat niet zo was, dan was het niet oké. En ook al oogde ik voor mensen van de buitenkant als zelfverzekerd, dan ging ik kapot van binnen.”

Het boek is de afgelopen twee jaar geleden tot stand gekomen. De brieven schreef zij ’s nachts. ,,Ik heb last van slapeloosheid en in die periode sliep ik heel weinig, maximaal drie tot vijf uur per nacht. Vroeger kon ik daar beter mee omgaan, nu is het een stuk lastiger en kost het mij meer energie. In bed maakte ik aantekeningen voor mijzelf op mijn telefoon. Dat waren woordjes en quotes in het Frans, Nederlands en Engels. Zo ontstonden deze brieven aan mijzelf. Elke brief heeft een thema, zoals onzekerheid, je stem laten horen, dat het oké is om nee te zeggen. Het zijn losse items, het is geen verhaal.”

HERONTDEKT

Mede dankzij therapieën en door veel aan zichzelf te werken, heeft Osi nu een beter zelfbeeld. ,,Dat was heel laag en ik ben nu een stuk zelfverzekerder. Ik heb mijzelf herontdekt: ik hoef niet altijd ‘ja’ te zeggen en iedereen te pleasen. Ook hoef je niet knap of slank te zijn. Tien kilo zwaarder is ook goed. Zo zie ik het ook om mij heen. Het zijn brieven aan mijzelf en aan anderen die zich erin herkennen.”

Zij leest twee fragmenten voor. ,,Het gaat een stuk beter met mij, maar toch was het uitbrengen van een boek voor mij nieuw en spannend. Het voelt raar, omdat ik niet zo van belangstelling houd. Maar ik merk dat mensen die het boek gelezen hebben, de brieven heel herkenbaar vinden. Als ik er mee kan helpen, als ze zich alleen voelen, geeft mij dat een goed gevoel. Veel mensen dragen een masker en hebben hun gevoelens vanbinnen. Ik hoor van lezers dat zij zich door de herkenning minder alleen voelen. Met mijn boek wil ik mensen raken, het gaat over mild zijn voor jezelf. Het leven hoeft niet perfect te zijn om waardevol te zijn. Je mag het vieren, ook als het niet in een rechte lijn loopt.”

Osi betreurt het dat zij één persoon in haar leven niet heeft kunnen helpen. ,,Ik heb in maart een vriend verloren, Guillaume. Hij woonde in Parijs, waar ik ook vandaan kom, en is overleden aan zelfdoding. Ik vraag me af of hij misschien hoop had gekregen, als hij de brieven had gelezen. Aan hem draag ik dit boek op.”

,, Het leven hoeft niet perfect te zijn om waardevol te zijn.

Osi houdt zich nu als leefstijlcoach bezig met Kintsugi. Dit is een Japanse levensstijl. ,,Een kunstvorm waarbij gebroken keramiek hersteld wordt met goud. Een breuk wordt niet gezien als het einde, maar als het ontstaan van iets nieuws, betekenisvols”, zegt Osi die een Kintsugi tegel laat zien als symbool voor het herstelproces. ,,Je mag de breuken omarmen in plaats van verbergen en deze mooier maken met goud. De breuken mogen er zijn en geven het leven meer diepte en waarde. In januari ga ik hierover mijn eerste workshops geven en is het ook te zien op de cover van mijn boek. Dat als bewijs dat ik niet brak, maar groeide.”

Lees ook

Meet & Greet met schrijfster van de bekende serie ‘Reisgenoten’.