Putten herdenkt razzia

PUTTEN - Vele honderden belangstellenden, misschien zelfs wel enkele duizenden, waren verleden zaterdagavond 1 oktober naar het monument 'De Vrouw van Putten' gekomen om de razzia te herdenken die 67 jaar geleden op 1 en 2 oktober plaatsvond. 659 mannen werden toen weggevoerd waarvan verreweg de meesten niet weerkeerden. Inclusief de zeven die in Putten doodgeschoten werden, was het uiteindelijke aantal slachtoffers 552.

Om zeven uur zette het Fanfarekorps Excelsior in en speelde één couplet van Psalm 84, de Psalm waarvan de weggevoerden de verzen drie en vier zongen voor ze weggevoerd werden. Verder speelde het korps: ,,Blijf met mij Heer als 't zonlicht niet meer straalt.'' De zangvereniging 'Tot nut en genoegen' uit Huinen zong enkele liederen, o.a. het 'Onze Vader.'

Daarna legden burgemeester Lambooij en zijn echtgenote als eersten een krans bij het monument. Ook 'teruggekeerde' Jannes Priem legde een krans, gevolgd door vertegenwoordigers van verenigingen en instanties, o.a. van de Stichting Oktober 44. Esther van Beek en Kimberley Rosendal uit groep acht van de basisschool De Akker legden namens alle Puttense leerlingen een krans. Excelsior speelde tot slot nog het eerste couplet van 'Het Wilhelmus.' Hiermee was de officiële herdenking gesloten, waarna nog meerderen een krans bij het monument legden.

Zondagmorgen 2 oktober vond in de morgendiensten in de Oude Kerk de herdenking van de razzia en de wegvoering uit de Oude Kerk plaats. In de tweede dienst, die begon om 10.00 uur, heette de voorganger, dominee H. Markus het college van burgemeester en wethouders, het bestuur van de Stichting Oktober 44 en een aantal Duitse gasten vanuit de contacten met Ladelund, welkom. Dominee Markus, die de Oude Kerk een uiterst gedenkwaardige plek noemde om de razzia te herdenken, preekte over Psalm 84 vers 7: ,,Gaan zij door het dorre dal van de moerbeibomen, dan maken zij God tot hun bron, ook zal de regen hen overvloedig bedekken'' en Openbaringen 21 vers 4a: ,,En God zal alle tranen van hun ogen afwissen.''

Aan het eind van de dienst werd staande Psalm 84 : 3 en 4 gezongen. Dat gebeurde niet-ritmisch: op de wijze zoals de mannen dat toen gezongen hebben voor ze weggevoerd werden.