Uiteraard had ik niet de intentie om tot een botsing te komen, maar wel om te laten merken dat ik van rechts kwam. De brommerrijder schrok zich blijkbaar te pletter dat er daar een auto van rechts kon komen. Hij stuurde scherp naar links en reed zonder te remmen zo pardoes het voetbalveldje aan de bosrand op. Tientallen meters verder kwam de brommer tot stilstand. De bestuurder keek nog een keer om naar het verse bandenspoor dat hij zojuist door het gras getrokken had en haalde z'n schouders op alsof dit eens had moeten gebeuren.

Nu, vijfentwintig jaar later, heb je daar nog steeds voorrang van rechts, maar het is regelmatig maar de vraag of je die voorrang verleend krijgt. Het had heel wat (bijna) ongelukken gescheeld als deze kruising ooit de nulplus-variant toegepast had gekregen. Ofwel als verkeersveilige maatregel sluiten we gewoon een weg af en daarmee is de gevaarlijke situatie er op dat punt niet meer. Als dit ooit zo was toegepast op de Drieseweg, had ik als alternatief regelmatig bij de Postweg van rechts de Bosrand opgereden. De gevaarlijke situatie had zich dan tweehonderd meter verplaatst.

Nu is mijn voorbeeld maar een onschuldig verhaaltje, maar bij de kruising Oude Rijksweg/Hoofdlaan is het een serieuze zaak. Geen idee hoe de zogenaamde nulplus-variant aan haar naam komt, maar wie verzint zo'n term voor een variant waarin het mooie fietspad van die kruising naar het Bosbad maar gewoon wordt afgesloten. Dan is het probleem bij de kruising volgens de provincie opgelost en zoeken fietsers van/naar het Bosbad het maar uit bij het omrijden en tussen de auto's op de Zuiderveldweg en links van de Oude Rijksweg op het fietspad rijdend. Is dit de toekomst van verkeersveiligheid toepassen? De provincie stelt een klankbordgroep in en negeert die vervolgens met een Nulplus- ofwel wegafsluiten-en-dus-probleem-opgelost-variant.


Martijn Fabriek