Leven in het teken van basketbal
7 september 2021 om 05:35 OverigPUTTEN Dagelijks gaat hij om 6.35 uur van huis en komt om 18.45 uur weer thuis. Raaf Roelofsen (14) woont in een uithoek van Putten en speelt dit seizoen in het onder 16 team van Landstede Hammers. Hij zit in 3 vwo op het Centre for Sports & Education (CSE), de topsportschool in Zwolle. Basketbal is zijn leven: een balans tussen plezier, prestatie en discipline.
Doordeweeks pakt Raaf om 6.55 uur de trein naar Zwolle. Bij aankomst fietst Raaf met zijn basketbalvrienden naar de sporthal. Zijn vrienden komen onder andere uit Lelystad, Almelo, Almere en Deventer naar Zwolle toe. Het Landstede Sportcentrum is vlakbij het Isala Ziekenhuis en het stadion van PEC Zwolle. Hier heeft hij om 8.30 uur de eerste training die duurt tot 10.00 uur. Daarna is het drie minuten fietsen naar school, waar de lessen beginnen om 10.30 uur en duren tot 14.45 uur. Dan heeft hij om 15.30 uur weer training tot 17.00 uur. Iedereen kleedt zich om en gaat weer naar huis. Raaf is om 18.45 uur weer in Putten. ,,Op school hebben we huiswerkuren, in de trein kan ik leeswerk doen en soms moet ik ’s avonds thuis nog maakwerk doen.’’
Raaf (14) beschrijft een willekeurige dag van de week, maar lange dagen zijn voor hem meer regel dan uitzondering. ,,Ik vind het soms wel moeilijk dat ik zo weinig tijd heb. Mijn vrienden van school wonen allemaal ver weg, daar kun je niet zo even mee afspreken. In Nijkerk heb ik nog vrienden van basketbal, van de oude basisschool en een leuke buurjongen. Ik vind het belangrijk om die sociale contacten goed te onderhouden.’’
Eigenlijk lijken hockey en basketbal best veel op elkaar.
BASKETBAL OF HOCKEY Basketbal staat echter met stip op één in zijn leven. Met zijn vader Roelof (46) en moeder Marijke (46) woont Raaf in het Puttense buurtschap Diermen, vlakbij Nijkerk in een prachtig landelijk gebied tussen de kastelen. Toen hij zes jaar was begon hij bij de hockeyclub in Nijkerk. Met zijn grote lichaam liep hij alles omver en kwam hij vaak tot scoren. Dat was succesvol, maar eigenlijk wilde Raaf liever basketballen. ,,Omdat mijn vader erop zat en ik vond hockey niet meer zo leuk. Het zijn wel allebei teamsporten waarbij je hard moet kunnen rennen en goed moet kijken om te passen en te schieten. Eigenlijk lijken hockey en basketbal best veel op elkaar.’’
DEFINITIEVE KEUZE Tot en met zijn achtste combineerde hij hockey met basketbal, maar een jaar later koos Raaf definitief voor basketballen bij Sparta. Zijn eerste trainer was Ahmed Maguilej, een ex-prof uit Marokko die hem de beginselen van de sport aanleerde. Raaf begon in ‘onder 10’, maar al heel snel speelde hij alleen nog maar met oudere kinderen. ,,Hij was groot, sterk en handig ten opzichte van leeftijdsgenoten en kon goed met de oudere kinderen meekomen. Hij scoorde veel’’, vertelt Roelof over zijn zoon. Raaf: ,,Natuurlijk werd ik ook beter doordat ik groeide en sterker werd.’’
KONINGEN Twee jaar coachte Roelof zijn zoon, toen hij 11 en 12 jaar oud was. ,,Ik denk dat Raaf wel twee jaar jonger was dan de rest van de jongens die ik onder me had. Eerst heb ik onder 12 gecoacht en toen hij daar ‘te goed’ voor was, ben ik met hem naar onder 14 gegaan. Het was fijn om hem te trainen en te coachen, ik kijk als liefhebber en was supertrots’’, vertelt Roelof, die zelf in het herenteam bij Sparta Nijkerk speelt. ,,Ik ben ook begonnen met basketbal op mijn negende in Friesland waar ik vandaan kom, maar ik denk dat Raaf veel beter kijkt en slimmer speelt dan ik doe. Bij mij gaat het om zoveel mogelijk rennen en bruut in het spel zijn. Ik vind het fysieke contact leuk, Raaf doet dat veel minder. Als we nu bij huis vriendschappelijk potjes tegen elkaar spelen wint hij negen van de tien keer, omdat hij technischer en gewiekster is. Zijn schot is ook beter als we 1 tegen 1 gaan ‘Koningen’.
ACTIEVE VERDEDIGERS Marijke heeft een blauwe maandag gebasketbald en herkent het talent in de familie. ,,Jullie hebben allebei gemeen dat jullie heel actieve verdedigers zijn. Daar win je het spel mee.’’
In zijn tijd bij Sparta was Raaf nog niet bezig met beter worden. ,,Ik wilde graag plezier hebben op trainingen. Bij Sparta lag de druk helemaal niet op presteren. Je werd beter door het proces.’’ Die focus veranderde in het voorjaar van 2019 toen Sparta als club in het rayon West een mail kreeg van basketbalclub Feyenoord om met de jeugd mee te doen aan selecties. ,,Het waren vijf selectiedagen en na drie selectiedagen was ik al door en mocht meetrainen bij een hogere leeftijd. De vierde selectiedag kon ik niet aanwezig zijn omdat ik jarig was. Ik was welkom in Rotterdam, maar dit was vanuit Putten echt te ver.’’
GOED TE COACHEN Marijke zag in Rotterdam haar zoon voor het eerst sinds tijden weer met leeftijdsgenoten trainen en het viel haar op dat hij al een stuk gespierder en verder ontwikkeld was. Het gezin besloot werk te maken van zijn basketbaltoekomst. Hoewel de selectierondes bij Landstede Zwolle al waren geweest, mocht Raaf toch een aantal observatietrainingen doen. Mathieu ten Dam, de coach van onder 14, beoordeelde dat hij goed genoeg was voor dat team. Marijke: ,,Hij is ontzettend goed coachbaar.’’
Op het veld gaat het om presteren, in de kleedkamer maken we plezier.
BASKETBALTAAL Voor Raaf was spelen in de eredivisie een eyeopener. ,,Alles ging veel sneller en beter dan ik gewend was. Ik zag nu ook dat het veel beter kon. In mijn eerste jaar in Zwolle heb ik ook de basketbaltaal geleerd: benamingen voor soorten passes en posities op het veld. De afgelopen twee jaar is mijn schot heel veel verbeterd en mijn dribbelkunsten zijn toegenomen. Op de training worden geen grapjes gemaakt, want iedereen wil graag goed opletten. Op het veld gaat het om presteren, in de kleedkamer maken we plezier. Je kunt ook plezier halen uit een goede pass of mooie score.”
DUIDELIJKHEID EN DISCIPLINE Roelof en Marijke zijn te spreken over de duidelijkheid en discipline op zowel de club als de school. Raaf heeft zijn moment van herselectie doorstaan bij de overgang naar onder 16 en mag nu ook zijn school op het CSE afmaken. Over de toekomst: ,,Het liefst wil ik eredivisie blijven spelen en in de toekomst naar een topteam in België of Duitsland lijkt me wel cool.’’
Door Marco Jansen