COLUMN

7 september 2021 om 10:32

Keukentafel

Meestal zijn de diensten op een zomeravond rustig. De schapen en paarden zijn uitgelammerd dan wel uitgeveulend. In deze tijd van het jaar heb je soms zelfs het geluk om tijdens een nachtdienst door te kunnen slapen. Een keer een ongeval. Of een acuut ziek dier. Dat is het wel zo’n beetje.

Terwijl ik na een goede maaltijd lekker in de tuin zat uit te buiken, belde een mevrouw dat haar dwerggeitje aan het lammeren was. En dat het maar niet leek op te schieten. Pas in mijn busje besefte ik dat dat een raar verhaal is: een mooie zomeravond en dan een geitenverlossing? Dwerggeitjes zijn eigenwijze dieren en dus zelfs in staat om de wetten van de biologie aan hun laars te lappen.

Het geitje was samen met wat soortgenoten gehuisvest in een klein weitje. Een van die collega’s was verantwoordelijk voor het vaderschap. Inmiddels was de mogelijkheid om dat kunstje te herhalen, hem ontnomen. Toen bleek dat hij zijn weidegenoot had bezwangerd, had mijn collega de opdracht gekregen hem te castreren.

Terwijl paps-in-spé – indachtig zijn recente en niet zo positieve ervaringen met dierenartsen – aan de andere kant van het weitje stond toe te kijken, was aan mij de eer om het door hem veroorzaakte probleem op te lossen. Bij het geitje, dat niet meer dan 30 centimeter hoog was, staken al twee pootjes uit de vulva. Met één vinger kon ik voelen dat de erbij behorende kop niet op de plaats lag waar het hoort te liggen. Zo kon het lammetje dus nooit geboren worden. Dit geitje was zo klein dat, als ik twee vingers bij haar naar binnen bracht, het luide gemekker mij niet de illusie bood dat een derde vinger erbij tot de mogelijkheden behoorde. Dus met mijn handen kon ik de oplossing niet bieden. Dan is het mooi dat dierenartsen een ontsnappingsmogelijkheid kunnen bieden: de keizersnede. 

Tot mijn teleurstelling was het ook nog gaan regenen. Omdat het geitenstalletje voor mij te klein was om daar zelfs maar rechtop te staan en de garage helemaal vol stond, zat er niets anders op dan de tafel in de keuken leeg te maken, het geitje daarop uit te binden en het aanrecht als instrumententafel te gebruiken. Dus werd het vuur onder de boontjes en de juspan zachter gezet, de net gedekte tafel weer afgeruimd en kon ik aan het werk. De operatie verliep gelukkig succesvol en een mooi klein bont levend lammetje was het resultaat. 

Toen ik net de baarmoeder had dichtgehecht, kwam de jongste zoon de keuken in rennen. Het gezicht dat hij trok toen hij merkte dat hetgeen op tafel lag iets heel anders was dan waar zijn hongerende pubermaag naar verlangde, zal ik niet gauw vergeten.

Gerard van Eijden, dierenarts