Fabrieksterrein

4 januari 2022 om 10:28

Kerstbomenactie

De jaarwisseling hebben we weer gehad en de kerstversiering is intussen het huis uit. Het was zeker weer een gezellige tijd. Maar na zo’n maand is het ook goed dat het normale leven weer opgepakt wordt. Nog een paar jaarlijks terugkerende activiteiten resten ons.

De kerstbomeninzameling voor de jeugd is dit jaar wat aangepast. Bij het inleveren van een kerstboom kunnen ze één euro per boom ontvangen bij de gemeente. Op zich een goede actie. Toen ik klein was hebben we de kerstboom van mijn ouders rond de jaarwisseling nog wel eens op straat verbrand. Met een aantal buurtkinderen verzamelden we de kerstbomen uit de buurt en maakten er een brandstapel van. Die werd op oudejaarsavond toen het donker werd aangestoken. Volgens mij hielden onze ouders best wel een oogje in het zeil, maar voor ons gevoel waren we als kinderen helemaal alleen bezig met deze spannende activiteit. Na een paar minuten was het toch even schrikken. Onze stapel kerstbomen was goed aan het branden toen wij in de verte brandweersirenes hoorden. Met een enorme snelheid kwam de brandweerwagen onze straat in. Ergens wisten we natuurlijk ook wel dat het misschien niet helemaal de bedoeling was dat er zo midden op straat een brandstapel van kerstbomen in de hens gestoken werd. We vlogen alle kanten op om ons achter de struiken in de aanliggende tuinen te verstoppen, wachtend op wat zou komen. Ongetwijfeld zou de politie straks ook nog wel komen en dan zouden we het wel even te horen krijgen.

De brandweerwagen kwam met loeiende sirene in volle vaart aanrijden en… reed dwars door onze brandstapel heen om verder te rijden. Onze brandstapel was in één keer uit. Ik wist dat het plaatselijke korps nog wel eens in de prijzen viel bij brandweerwedstrijden, maar zo snel zo’n vuur uitmaken had ik nog niet meegemaakt. Helemaal verbouwereerd van wat ons was overkomen kwamen we langzaam achter de struiken vandaan. Dit avontuur was voorbij. De spanning was in één keer weg en we waren zelfs een beetje beledigd. Voor ons gevoel hadden we een enorme en onblusbare vuurhaard gecreëerd en na een paar brandweerautobanden was er niets meer van over.

Jarenlang waren er nog wat sporen van dit brandje te zien op straat als je wist waar je moest kijken. Intussen is de straat een paar keer opnieuw geasfalteerd dus er is nu zeker niets meer van te zien, maar ik zou de plek nog zo kunnen aanwijzen. Sommige dingen vergeet je nooit. Zo spannend als wij dit als kind toen ervaren hebben zal de jaarwisseling nooit meer worden.

Martijn Fabriek