Kunstdocent Alida van Beek als figurant te zien in 40-45, De Musical: ‘Het voelt als een schoolreisje’

19 september 2025 om 17:30 Baan Dichtbij

ERMELO Elke ochtend komt kunstdocent Alida van Beek vol energie aan op het Christelijk College Groevenbeek. Sinds mei is ze figurant in 40-45, De Musical en komt nu met nóg meer energie op school. Aan stilzitten doet Van Beek niet.

Marije Kruithof

Van Beek startte haar carrière in de zorg, maar ontdekte twintig jaar geleden dat ze aan iets nieuws toe was. Zo besloot Alida de opleiding kunstdocent aan hogeschool Windesheim te volgen en kwam voor een stage bij de middelbare school Groevenbeek terecht, waar ze niet meer weg is te denken. Haar passie voor het werken met puberjongeren komt terug in de taken gedragsexpert en anti-pestcoördinator. Zo maakt ze de dag vol, alleen kon het voller.

AANGEGREPEN

,,We zijn met school vorig jaar twee keer naar een schoolvoorstelling geweest van ‘40-’45. Het heeft mij zo aangegrepen; vooral hoe jongeren in deze musical meegaan met wat er van ze gevraagd of voorgehouden wordt. Je wordt zo in het verhaal getrokken.’’ Op een gegeven moment ontving Van Beek een oproep dat er figuranten nodig waren in de musical. Lang nadenken was niet nodig, want ze besloot zich snel daarna op te geven. In april vond de castingdag plaats. ,,Begin mei kreeg ik bericht dat ik uitgekozen was. Ik vond dat helemaal geweldig!” De passie is in haar stem te horen.

Er zijn meerdere rollen aan Alida gegeven: onder andere een foute burger die aan de kant staat van Duitsland, een orthodoxe jood en een collaborateur. Deze rollen zou ze pas vanaf september gaan vullen, maar toen kreeg de figurant op een zaterdagmiddag een telefoontje. ,,In een andere groep was een personage van mij uitgevallen. Er werd gevraagd of ik eerder wilde komen. Ik dacht, gooi mij maar in het diepe. Zo’n figuur ben ik wel.’’ Zo gezegd, zo gedaan. De volgende woensdag werd Alida door een andere actrice begeleid in de nieuwe rol. ,,Donderdagavond moest ik in de zaal zitten en de actrice in de gaten houden. Vrijdagavond heb ik weer meegelopen en in het weekend moest ik al spelen. Het is heel snel gegaan binnen een paar dagen.”

Alida van Beek op het Christelijk College Groevenbeek. - Alida van Beek

DANKBAAR

Aankomende oktober bezoekt een groep van 350 leerlingen van het Groevenbeek de theatervoorstelling. Van tevoren heeft de docent al verteld waar zij precies te vinden is, maar wil dat de leerlingen vooral op het verhaal en de boodschap letten en niet op hun docent. ,,Dit verhaal moet worden doorverteld”, begint Van Beek met urgentie in haar stem, die verandert naar een ontroerende toon. ,,Ik ben zo dankbaar dat ik hier in mag spelen.”

Het verhaal van ‘40-45’ speelt zich af in Rotterdam, waarin de twee broers Dirk en Louis na het bombardement van de stad elk een andere kant van de Tweede Wereldoorlog moeten kiezen.

COMBINEREN

Bijna elke week speelt ze in vier shows mee. Haar dag start om half negen ‘s ochtends op de werkvloer. De voorstellingen vinden ‘s avonds plaats in Barneveld; daarom vertrekt de docent doordeweeks om half zes ‘s avonds vanuit Ermelo. Ze is om 17.00 uur klaar met werken, dus sluit het goed aan op de werktijden. Veel shows vallen ook in het weekend en soms op een woensdagmiddag. ,,Ik heb nu op woensdagmiddag geen lessen, maar als dat wel zo is, krijg ik vrij van school. En als ik een keer niet zou kunnen spelen door een of andere reden, dan vragen ze iemand van de andere groep. Er zijn altijd invallers”, legt de figurant uit.

Het school- en figurantenwerk zijn goed te combineren. ,,School staat bij mij op een heel hoog punt in mijn leven. Ik doe graag dingen en dat kan soms ver gaan. Nu ik dit erbij doe, moet ik dat verdelen. Het voelt heel evenwichtig”, verklaart ze bevestigend. ,,Ik ben iemand met heel veel energie. Dan ben ik om half twaalf ‘s avonds klaar en sta ik om half negen weer voor de klas. Ik loop helemaal op vleugels. En als ik in de avond weet dat ik een show heb, voelt het zoals het vroeger voelde dat je op schoolreisje ging.’’

ENERGIE VERDELEN

Even denkt Alida na over hoe ze de twee goed kan combineren en probeert een verklaring te vinden, maar het lijkt heel natuurlijk te zijn voor haar. ,,Er zijn veel kinderen op school met zorgen en problemen. Zij komen bij mij. Ik kan het goed loslaten - en dat moet ook - want anders eet het je op. Juist doordat ik dit erbij doe, kan ik mijn energie misschien beter verdelen.”