Bert van Ark schopte het van monteur tot directeur bij Harderwijks miljoenenbedrijf: ‘Mijn grote voordeel was mijn praktijkervaring’

HARDERWIJK Hij begon op nog net 17-jarige leeftijd als hulpmonteur bij Schuuring en werkte zich binnen het Harderwijkse infrastructuur-telecombedrijf op tot directeur. Bert van Ark doorliep alle facetten van de organisatie en zijn loopbaan van 49 jaar bij hetzelfde bedrijf (sinds 2015 Allinq) eindigde als omgevingsmanager.

Marco Jansen

Zijn laatste werkdag was twee dagen voor zijn 67ste verjaardag. Vlak voor het ingaan van zijn pensioen werd Bert van Ark verrast door zijn collega’s met een mooie laatste ochtend aan de zaak. Hij kreeg een afscheidsreceptie in de kantine van voetbalvereniging Hierden. De Harderwijker blikt terug op zijn inspirerende levensloop.

,,Mijn vader zei dat ik alles mocht kopen, maar van mijn eigen verdiende geld. Als bijbaantje moest ik varkensstallen uitmesten op de fokkerij, ik hielp bij de kippenslachterij. Het aanpakken zat er al vroeg in.”

Als leerling van de LTS (Lagere Technische School) had hij zijn diploma Elektro en Metaal behaald toen Van Ark begon als hulpmonteur op de bus van zijn anderhalf jaar oudere neef Elbert Epe. ,,Ik kon nog naar de MTS, maar ik wilde gaan werken. Mijn neef zag mij wel zitten als hulp. Ik was heel leergierig, anders was ik nooit bij hem op de auto gekomen. Onze mentaliteit was niet praten, maar doorwerken. Als er in de grond een geul gegraven of gemonteerd moest worden, deden wij dat. Je reed ’s avonds naar de zaak om de spullen voor de volgende dag te halen. We moesten elke week een paar avonden overwerken. Vroeger haalde je elke donderdag je loonzakje op bij meneer Aart Schuuring thuis. Je overuren kreeg je een week later uitbetaald.”

In Harderwijk en de regio legden ze in 1977 telefoonverbindingen aan voor PTT in nieuwbouwwijken. Een jaar later ging Van Ark als hulpmonteur naar Almere om coaxkabels te leggen. Daar kreeg hij een eigen bus en een hulp. ,,We waren allemaal no nonsens, het werk moest af en een ‘acht tot vijf mentaliteit’ bestond niet. In negen jaar werden ruim dertigduizend huizen in Almere gebouwd, die allemaal telefoon- en kabeltelevisie aansluitingen kregen. De toezichthouder/opdrachtgever liet het aan ons over en het kwam goed.”

Bij zijn komst had hij personeelsnummer 29, vijf jaar later waren er zo’n 75 medewerkers. Het bedrijf groeide en Van Ark groeide mee. Na drie jaar werd hij projectleider op het kantoor in Almere en zou daar negen jaar blijven. ,,Ik kreeg vanaf het begin de kans om alles te leren wat daarvoor nodig is. Nadat mijn neef mij het vak had geleerd, volgde ik diverse cursussen om benodigde certificaten te halen. Vroeger deed je opleidingen in je eigen tijd, overdag moest geld verdiend worden. Zo doorliep ik alle stappen en kwamen er steeds nieuwe uitdagingen.”

ELKAAR HELPEN

Van Ark benoemt de bereidheid om elkaar te helpen. ,,Het was in de begintijd ‘ons kent ons’: je had meer voor elkaar over. Was je klaar en had iemand anders een klus nog niet af, dan had je contact met de uitvoerder en ging je diegene nog helpen. Als er iets kapot was, belde je naar de zaak en werd geregeld dat er iets nieuws klaar stond. Ik kende bijna iedereen en dat voelde bijna altijd vertrouwd. Als we druk waren, zorgde ik voor eten en drinken en was ’s avonds het licht op kantoor nog aan. De saamhorigheid van toen is steeds afstandelijker geworden. Dat is iets maatschappelijks.”

Thuis was hij weinig, Van Ark werkte altijd 50 tot 60 uur in de week. Toen hij kleine kinderen kreeg, zag hij ze vaak alleen in het weekend. Ook op vakantie stond zijn telefoon altijd aan. ,,Als ik zogenaamd even een boodschap ging doen, was ik altijd aan het bellen. Op vakantie in Zuid-Frankrijk zat ik onder een boom werkbonnen uit te schrijven omdat mijn vervanger een blindedarmontsteking had. Zo stuurde ik drie weken lang de storingsmonteurs aan. Jan Schuuring, de oude eigenaar, zei dat je altijd bereikbaar moest zijn.”

PRAKTIJKKENNIS

De projecten waar hij verantwoordelijkheid voor kreeg werden groter, net als het werkgebied. Van de Achterhoek kreeg hij het werkgebied West-Nederland onder zijn hoede. Van projectleider groeide hij door naar afdelingshoofd, manager tot statutair directeur in 2008. ,,Wat ik deed, moest goed zijn. Ik heb de kansen gekregen, maar zonder de steun van het thuisfront had ik dit niet kunnen bereiken. Mijn grote voordeel was mijn praktijkervaring. Ook in mijn laatste functie als stakeholder omgevingsmanager kijk ik met die ogen. Staan de pionnen goed, gebruiken medewerkers hun persoonlijke beschermingsmiddelen, is de afzetting geregeld en werken ze veilig en netjes? Ook bij schades zit ik er bovenop, dan moeten relaties met netwerkeigenaren goed zijn. Ik bewaakte afspraken en duwde altijd door voor een goed resultaat. Ik kon slecht tegen onrecht.”

Twee keer is hij benaderd door een andere partij. ,,In 1986 was ik eerste monteur in Almere en werd ik gevraagd om opzichter in de Flevopolder te worden. In 1997 was ik afdelingshoofd en kon ik projectleider/hoofd uitvoerder worden in Zwammerdam. Beide keren ging ik in gesprek met de directie. Er kwam extra beloning en de toezegging dat problemen werden opgelost. Als je goed bent voor het bedrijf, is het bedrijf goed voor jou, heb ik altijd ondervonden.”

Allinq is nu een bedrijf met een jaaromzet van 300 miljoen waar op bepaalde dagen wel tweeduizend man werkt. Van Ark doorliep de haarvaten van het bedrijf, dat hij nu als veel zakelijker typeert. ,,Het is nu meer ieder voor zich, maar binnen bepaalde afdelingen werken veel mensen met een lang dienstverband en zij proberen het familiegevoel nog vast te houden.”

TROTS

De samenwerking met collega’s gaf hem veel energie. Dieptepunt noemt hij het overlijden van vier collega’s en zijn broer. Ook is hij een keer met de dood bedreigd door een onderaannemer en werden koperdieven gepakt op het terrein. Een bedrijfsovername in IJsselstein werd een zakelijk fiasco waar veel geld en energie aan is verspild. In oktober 2024 werd Van Ark stilgezet door ernstige hartproblemen. De laatste anderhalf jaar werkte hij nog maar zes tot acht uur per week om zijn kennis over te dragen en een opvolger in te werken. ,,Terugkijkend ben ik zeer tevreden. Ik heb alles eruit gehaald wat erin zit. Ik ben enorm trots op wat ik samen met collega’s en partners bereikt heb binnen dit prachtige bedrijf.”