Column Pieter van Heiningen: ‘Hoezo minder mensen die leven onder de armoedegrens in Putten?’

PUTTEN Nelson Mandela zei eens: ,,Zolang armoede bestaat, is er geen echte vrijheid.” Een uitspraak die klinkt als een klok en nog steeds geldt. Het was dan ook ‘verheugend’ te lezen, dat het aantal gezinnen dat onder de armoedegrens leeft, dit jaar met bijna 300.000 is gedaald. 

Ook in ons mooie dorp Putten daalde het aantal mensen dat onder de armoedegrens leeft, aldus De Stentor van 17-10-2024. Ik word daar blij van. Dan denk ik: ,,Wat fijn, eindelijk zien we naar elkaar om”.

De realiteit is anders. Het CBS heeft de berekening van de armoedegrens aangepast. En dan met droge ogen zeggen dat de armoede afneemt. Maar met die nieuwe berekening heeft niemand een extra boterham of warme maaltijd!

Het lijkt erop, dat overheden en instanties zichzelf bewust een goed gevoel aanpraten. Een nieuwe formule is leuk, maar iemand die in armoede leeft heeft daar niets aan. Ook niet in Putten. 

Als je dagelijks te maken hebt met geldzorgen en zorgen om je kinderen, dan is je leven een martelgang. Een nieuwe armoedegrens gaat de armoede in ons land en in Putten echt niet oplossen. 

In Putten zijn drie kringloopwinkels. Deze worden druk bezocht door inwoners. Niet alleen door mensen, die onder de armoedegrens leven. Ook mensen met een gemiddeld inkomen komen er tegenwoordig noodgedwongen. Er zijn momenteel zelfs mensen voor wie een kringloopwinkel te duur is. 

En dan heb ik het nog niet eens over de problematiek van kinderen in een gezin, dat leeft onder de armoedegrens. Zij kunnen niet mee doen met andere kinderen en komen daardoor snel in een isolement. Hoezo: minder mensen onder de armoedegrens?

Als er minder armoede is, waarom schieten de weggeefkastjes als paddenstoelen uit de grond? Bij ons staat er ook één aan de weg. Er wordt regelmatig wat uitgehaald. En gelukkig ook weer aangevuld. Vooral eten en verzorgingsproducten. Af en toe zie ik iemand, die het niet breed heeft, er zelf wat in zetten. Dat noem ik nog eens omzien naar elkaar. 

Dan nog even dit: het CBS en SCP gaan ervan uit dat elk gezin een (kleine) buffer heeft. Dat is mijns inziens grote onzin. Zij weten niet wat armoede is. De grimmige werkelijkheid is anders. Als je elke maand met moeite de eindjes aan elkaar kunt knopen, hoe kun je dan in vredesnaam sparen? Of zijn die instanties arm van geest? 

Pieter van Heiningen

Lees ook

Onderzoek haalbaarheid tracé zuidelijke ontsluiting; kosten bedragen 700.000 euro