Als het licht niet vanzelf komt, nieuwe column van wethouder Jim van den Hoorn
24 december 2025 om 14:00 ColumnVoor veel mensen is Kerst een tijd van licht, gezelligheid en samenzijn. Maar niet voor iedereen. Voor sommigen voelt deze tijd juist leeg. Omdat iemand wordt gemist. Omdat het leven anders liep dan gehoopt. Omdat het donker soms dichterbij is dan het licht.
In Putten zijn het afgelopen jaar mensen overleden, in sommige gevallen veel te jong. Achter die feiten schuilen gezinnen, vrienden, collega’s. In een dorp waar mensen elkaar vaak kennen, zijn er plekken waar het stil is geworden. Waar gemis niet altijd zichtbaar is, maar wel wordt gevoeld. Kerst maakt dat voelbaar.
Voor mij begint Kerst bij een oud verhaal. Over een kind, geboren in kwetsbaarheid. Niet in een wereld zonder pijn, maar midden in een wereld vol onzekerheid. Geen feestelijkheid, maar eenvoud. Geen zekerheid, maar vertrouwen. Dat verhaal biedt geen snelle oplossingen. Wel nabijheid.
Misschien is dat wel wat Kerst ons leert: dat licht niet alles wegneemt, maar wél aanwezig blijft. Dat hoop soms klein is. Stil. Breekbaar. En juist daarom echt.
In deze dagen kunnen we voor elkaar kerstengelen zijn. Mensen die iets betekenen voor een ander. Soms met een kaart, soms met een gesprek, soms door er gewoon te zijn. Zonder grote gebaren, maar met aandacht.
Dat omzien naar elkaar is geen extraatje. Het is de kern. In een samenleving waarin we veel van elkaar vragen, is het juist in deze tijd belangrijk om te zien wie het moeilijk heeft. Om het licht aan te steken, letterlijk en figuurlijk, waar het donker is.
De waarden die daarbij horen – barmhartigheid, verantwoordelijkheid, zorg voor elkaar – zijn diep verweven met wie we zijn. Ze leven niet alleen in woorden, maar in daden. In hoe we elkaar vasthouden als het leven schuurt.
Kerst nodigt uit tot stilte. Tot vertragen. Tot kijken naar wie naast je staat.
Misschien is dat wel genoeg.
Een klein licht.
Op de juiste plek.
Voor precies die ander.
Jim van den Hoorn, wethouder
