Nieuwe column Pieter van Heiningen: Ongelijkheid in het bos

Het Ulvenhoutse bos bij Breda is vanaf de zomer verboden gebied voor honden. De lokale overheden hebben dit besloten. Reden? De uitwerpselen en urine van bezoekende honden bedreigen de kwetsbare natuur. Er zou te veel stikstof vrijkomen volgens nieuwe literatuurstudies. De bossen aldaar verkeren in een slechte staat. Vandaar dit besluit. Nu is het zo dat een wandeling je twee dingen leert: opeens kun je in een drol stappen, terwijl je geniet van de natuur om je heen. Vervolgens bevuil je je eigen auto met die viezigheid.

Ik ben benieuwd of men in Putten ook aan dergelijke maatregelen denkt. Dat zou toch wat zijn. Het Puttense bos verboden gebied voor honden. Ik fiets regelmatig door onze bossen. Daar kom ik vaak wandelaars tegen met hun hond. Op de parkeerterreinen die toegang geven tot een boswandeling staan, zeker in de weekenden, tientallen auto’s, waar menigeen de hond uitlaat.
De hond zelf is zich van geen kwaad bewust. Die loopt elk pad wel twee keer af. Snuffelt, kwispelt en legt zijn sporen voor de soortgenoten. Zeker zou het mooi zijn als de baasjes de uitwerpselen opruimen. Maar het is het bos, ja.

Op zich kan ik zo’n verbod begrijpen. Echter riekt het, naast de drol, ook naar ongelijkheid. Het wild wil ook wel wat. De honderden herten, reeën en zwijnen doen ook gewoon alsof ze thuis zijn. Al die uitwerpselen opgeteld, leveren mijn inziens dan ook een bedreiging voor de kwetsbare natuur.
En de wolf dan? Die tettert maar raak en ruimt niets op. Ja, alleen schapen en alpaca’s. Maar dat beest wordt geen strobreed in de weg gelegd. Hoezo gelijke monniken, gelijke kappen?  Dat riekt toch echt naar ongelijkheid.

Wat te denken van konijnen. Die poepen 200 tot 300 keutels per dag. Gelukkig lopen er geen olifanten door de Puttense bossen. Dergelijke kolossen laten 100 tot 130 kilo per dag vallen. Dat zijn nog eens hopen. Vogels kunnen er ook wat van. Zo is de gans kampioen. Een grazende gans laat elke vier minuten een keutel vallen. En dat wel 170 keer per dag. Boeren wier weiland door deze grasmachines worden bezocht, kunnen erover meepraten. 

Misschien moeten we gewoon ons gezond verstand gebruiken en ook naar het bos luisteren. Of zoals men op de Veluwe weleens zegt:  Äs et niet an de fiejôele lig, lig et wel an de striekstok.

Pieter van Heiningen

Lees ook

Nieuwe column van Pieter van Heiningen: een vlokje van dankbaarheid