Nieuwe column van wethouder Jim van den Hoorn: ‘Waarom doen mensen dit?’

Deze vraag krijg ik de laatste tijd regelmatig van onze kinderen. Rondom verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Wanneer we het Jeugdjournaal kijken en beelden zien van het bekladden van de Dam. Maar ook bij oorlogsbeelden uit andere delen van de wereld of bij heftige demonstraties tegen de komst van een asielzoekerscentrum.
Het antwoord op die vraag vind ik moeilijk.

WAAR JE WIEG STAAT

Afgelopen vakantie bezochten we met de kinderen het junior gedeelte van het Verzetsmuseum in Amsterdam. Daar loop je mee met verschillende kinderen in dezelfde oorlog, maar met totaal andere levens simpelweg door waar hun wieg stond. Ze leerden thuis andere dingen. Andere dingen werden normaal gevonden.

En misschien begint het daar nog steeds.

WAT KINDEREN VAN ONS ZIEN

Want kinderen kijken naar ons. Naar hoe we praten over anderen. 

Naar wat we delen op social media. 

Naar de boosheid op televisie en de reacties die overal onder verschijnen. 

Naar wanneer we iets zeggen en wanneer we juist zwijgen. 

Meer dan we denken leren zij van wat wij normaal maken.

Terug naar de vraag van onze kinderen…

HET ANTWOORD

Ik merk dat ik soms even stilval. Omdat er geen simpel antwoord is. 

Het zou makkelijk zijn om te zeggen dat het ‘slechte mensen’ zijn. Maar vaak zitten achter dit gedrag boosheid, angst of het gevoel niet gezien te worden. 

Dus misschien is dit wel het eerlijkste antwoord dat ik kan geven: 

“Ik weet het niet precies, maar ik denk dat mensen boos zijn. En boos zijn mag. Alleen is dit niet de manier om die boosheid te uiten.”

WAT WE WILLEN DOORGEVEN

Tegelijk moeten we duidelijk blijven over wat niet normaal mag worden. Dat je respect hebt voor anderen. Dat je mensen niet wegzet. Dat vrijheid niet betekent dat alles maar kan, maar juist een kostbaar bezit is dat we samen moeten beschermen en koesteren.

De vragen van onze kinderen gaan daardoor niet alleen over vroeger of over het nieuws. Ze gaan ook over ons. Over wat wij laten zien. Over de keuzes die we elke dag maken. Want uiteindelijk leren kinderen niet alleen van wat we zeggen. Vooral van wat we doen.

Jim van den Hoorn, wethouder

Lees ook

Collegecolumn wethouder Cornelissen in ‘Energie’ over de grenzen van het elektriciteitsnet