Pieter van Heiningen schrijft wekelijks columns voor De Puttenaer.
Pieter van Heiningen schrijft wekelijks columns voor De Puttenaer. Eigen foto

Column Pieter van Heiningen: ‘Fietsen is vrijheid – totdat je een rotonde tegenkomt’

2 juni 2025 om 12:00 Column

PUTTEN Op 3 juni was het Wereld Fietsdag. De enige dag in het jaar waarop we de fiets vieren. De rest van het jaar wordt de fietser genegeerd, uitgescholden of aangereden. Dan lijkt de fietser vogelvrij verklaard.

Zelf fiets ik veel. Als ik naar het dorp ga, pak ik de fiets en maak er meteen een mooi tochtje van. Het voordeel is wel, dat je bijna overal je fiets kunt parkeren. Alleen is tegenwoordig één slot niet meer afdoende.

Eigenlijk lijkt het wel of ik op de fiets geboren ben. Vanaf mijn kindertijd weet ik niet anders. Je ging op de fiets naar school. Of dat nu dichtbij was, of ver weg. In weer en wind betrad je de pedalen en legde kilometers af om bij school te komen.

Zelfs tijdens onze vakanties legden we hele afstanden af om op ons vakantieadres te komen. Een afstand van 95 kilometer (van Hengelo naar Nunspeet) was voor ons een kleinigheidje. Mijn vader voerde het peloton aan en mijn moeder fungeerde als bezemwagen. Dat waren nog eens tijden.

Vroeger was fietsen vooral karaktervormend. Je moest trappen, zwoegen en bloeden. Vooral met tegenwind of flinke plensbuien was het behoorlijk afzien. Maar die tijd ligt ver achter ons. 

Nu zie je mensen met 25 km/u over het fietspad scheuren op een fiets met meer stroom dan een Tesla. Menig oudje rijdt zich het vuur uit de sloffen. Weliswaar met een helm op. Maar ik, als doorgewinterde fietser, haal ze dan niet meer in en zit dan in een chasse patat.

Fietsen is geweldig. Echter voor veel mensen het enige vervoermiddel dat nog betaalbaar is. Tegenwoordig moet je als fietser dol zijn op rotondes. Die zonder ongeval passeren is al een hele uitdaging.

Fietsen is echter ook vrijheid. Zeker op de paden door onze mooie bossen. Behalve als je een wolf tegenkomt. In de bebouwde kom moet je vooral niet op de rijbaan komen. Of op het voetpad. Of voor de auto. Of in de weg staan bij het stoplicht.

Fietsers zijn superhelden. Geen pantser of bumpers. In het uiterste geval slechts een reflecterend hesje, valhelm en het geloof dat automobilisten hen zien. 

Dat geldt niet voor de fatbike. Deze SUV onder de fietsen verpest het, zeker in grote steden, voor alle overige weggebruikers. Die zijn wel snel, maar liever lui dan moe. Fietsen is bijzonder: blijf bewegen, anders val je om.

Pieter van Heiningen

Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie