Column Pieter van Heiningen: ‘Boeren doe je met je hart’

PUTTEN Kijkt u ook naar de populaire serie ‘Woeste Grond’? Ik volg met gepaste belangstelling het tweede seizoen over het wel en wee van de familie Ottink in het Twentse land. Omdat ik zelf uit Twente kom, kijk ik er kritisch naar.

De serie probeert met hart en ziel de rauwe realiteit van het boerenleven te tonen, maar overdrijft dat soms zo erg dat je je afvraagt of je niet per ongeluk naar een parodie zit te kijken. De tractoren rijden in slow motion alsof het met een smartphone van een tiener is opgenomen. Het Twentse dialect is niet altijd goed. De hoofdpersonen dragen hun trauma’s als zware natte regenjassen. Bij woeste grond denk ik eerder aan onontgonnen gronden waar de gemeenschap gebruik van mag maken. In deze serie is alles anders. 

In de wereld van nu zijn echte boeren nog steeds echte boeren. Zij werken zeven dagen in de week. Ze schamen zich niet voor hun beroep en zijn er trots op dat ze boer zijn. Deze serie is de ultieme en overdreven mix van landelijke rust, dramatische familietwisten en criminele figuren die te pas en te onpas opduiken. Het levert vooral een overvloed aan clichés en karikaturen die je doen afvragen of de makers niet liever een karikatuur van het platteland wilden maken.

De regisseur Johan Nijenhuis heeft flink uitgepakt met bedrog, seks en geweld, waarvan je bijna denkt: ‘Arme boeren’. Nijenhuis was ook de regisseur van Costa, Verliefd op Ibiza en meer. Nijenhuis houdt graag de vaart erin. Je holt als het ware door het leven van een familie met een snelheid waar Femke Bol jaloers op zou zijn. De enigen die hun rol puur spelen zijn de koeien.

Het echte boerenleven is anders dan de serie doet geloven. Zeker zijn er veel problemen en hobbels waar boeren mee leven. Dan gaat het vooral om alle regels van de overheid en vanuit Europa, die ook nog eens vaak veranderen. Of de onzekerheid voor boeren over hun toekomst, dat als een zwaard van Damocles boven hun hoofd hangt. Ik denk maar aan de stikstofreductie en een gemeente die een rondweg wil aanleggen dwars door je boerenland. 

Voor mij is de serie ‘Woeste Grond’ vooral een soap en is het meer een satire op zichzelf. Ach, misschien mot we altied wat te neulen heb’n. Maar echt boeren, doe je met je hart. 

Altijd op de hoogte zijn van het laatste nieuws?  Download de app.