Column Pieter van Heiningen: ‘Zomaar in Putten is een bonte mix van mensen, muziek en zandgebak’

PUTTEN Op zaterdag 28 juni jongstleden was het een drukte van belang bij het evenement ‘Zomaar in Putten’. Aan het begin van de middag heb ik even kunnen genieten van alle activiteiten.  Eerst dacht ik: ,,Wat moet ik daar? Een soort braderie, waar mensen massaal op af komen om te slenteren, te eten en van alles te kopen?” Toch was het de moeite waard. Het was een ware mix van kleuren, geuren, geluiden en mensen. Het meest aanwezig was wel het zand.

Ik moest me vanaf de Hema langs een groot aantal aan elkaar gekoppelde hekken begeven. Even dacht ik dat ik Den Haag was voor een verlate NAVO-top. Maar gelukkig las ik op een kleurig spandoek van de aannemer: ,,Hier wordt aan een nieuwe winkelervaring gewerkt”. Dan hoop ik wel dat de nieuwe winkelervaring beter is dan de huidige. Voor mensen die slecht ter been zijn, was het haast onmogelijk om er langs te komen. Helemaal als je gebonden bent aan een rolstoel of scootmobiel.

Maar toen ik die hindernis genomen had, was het de moeite waard om te genieten van alles wat als een bonte stoet aan mij voorbij trok. Overal stonden kraampjes met snuisterijen, eten en exotische hapjes. En zeg nou zelf: ,,Wat is er nou leuker dan urenlang te struinen langs kraampjes met hetzelfde spul dat je al in de winkel kon kopen, maar dan nu met meer gedrang?”

Er waren boerendansers, waar driftig foto’s van gemaakt werden door de omstanders. Ook mensen in prachtige klederdrachten paradeerden door de Dorpsstraat. Sommige dames duwden een kinderwagen voor zich uit. Hoewel er een pop in lag, hielden de dames wel oogcontact met hun kleine spruit. Dat is nu wel anders.

Een eindje verder klonken de vrolijke klanken van een draaiorgel. De orgeldraaiers, die niet zelf draaiden, schudden op het ritme van de muziek met hun centenbak. Een QR-code op het draaiorgel ondersteunde hun blik.

Het was er bijzonder gezellig. Bij diverse uitbaters zaten mensen te genieten van een hapje of drankje. Anderen prikten een vorkje in hun gebakje. Een zandgebakje wel te verstaan. Want zand was overal aanwezig. Of waren het de restanten van het alom neergedaalde Saharazand?

Toch vond ik het een geslaagd evenement. Alle deelnemers lieten zich van hun beste kant zien. Zo toonde Putten maar weer eens waar een dorp toch heel groot in kan zijn. Met of zonder zandgebak.

Altijd op de hoogte zijn van het laatste nieuws?  Download de app.