Column Pieter van Heiningen: Inclusie als excuus

Christelijke feestdagen doen er niet meer toe. Als het aan de Hogeschool van Utrecht ligt, worden die geschrapt. Kerstmis en Pasen heten daar voortaan ‘feestdag’. Omwille van de inclusie heeft het college van bestuur deze beslissing onlangs genomen. 

Men vond deze namen niet meer van deze tijd. Als instituut wil men vooral neutraliteit uitstralen. Daar passen expliciet christelijke namen niet bij. Ik krijg het idee dat onze samenleving van het padje raakt. Wat is er mis met de namen van onze christelijke feestdagen? 

De volgende stap is het omdopen van andere feestdagen. Zo wordt Pinksteren ook gewoon feestdag. En wat te doen met Goede Vrijdag? Geleidelijk aan worden de cultuur en de wortels ervan doorgesneden. En dat alles onder de noemer ‘inclusie’. Bij de HvU draait het niet om religie of inclusie, maar alleen in geloof in eigen beleidsdocumenten. Men strijkt alles glad tot een kleurloze brei. 

Als je echt inclusief wilt handelen en denken dan zal iedereen mee moeten doen. Of worden bij de HvU het suikerfeest, pesach en shivaratri straks ook ‘feestdagen’ genoemd? Dan krijg je wel een hele kleurloze kalender. Volgens mij zijn ze bij het bestuur van deze hogeschool totaal de weg kwijt. Of handelt men uit angst? Misschien minder subsidie naar de HvU?

Zelf bekruipt me het gevoel dat langzamerhand onze joods-christelijke traditie en oorsprong steeds meer onder druk komen te staan. We moeten niemand uitsluiten, dat weet ik wel zeker. Echter dienen we elkaar en elkaars mening te respecteren. Vooral moeten we naar elkaar luisteren en elkaar laten uitpraten. 

Zonder deze cultuur verworden we tot los zand, dat verwaait in de wind. Ach, misschien zie ik alles te zwart-wit en ben ik de stotteraar van deze krant. Zelf bieden mij de christelijke feestdagen houvast en zijn ze voor mij ijkpunten in mijn leven. Zij vormen het moreel kompas in mijn bestaan. Ze vertellen niet alleen het verhaal van het geloof. Ze vormen eveneens een belangrijk deel van onze samenleving en cultuur. Dat moeten we koesteren en in stand houden zonder de ander tekort te doen. 

Het lijkt erop dat we tegenwoordig niets meer mogen benoemen. We mogen alleen nog maar in algemene termen en benamingen spreken. Dat vind ik nou niet echt inclusief. Op die manier doe je iedereen tekort. Het hernoemen van christelijke feestdagen lijkt minder een daad van inclusiviteit, maar meer een poging tot cultureel geheugenverlies.

Lees ook

Column Pieter van Heiningen: Kruudmoes