Nieuwe column van Pieter van Heiningen: Hoe ik mijn verstand verlies

Hebt u dat ook? Dat je twijfelt aan je verstand, als je de nieuwste programma’s voor de tv ziet. Elke winter verandert de vaderlandse televisie in een arena, waarin list, bedrog en leugens hoogtij vieren.

Ik heb het over programma’s als de Verraders, het Zwaard van Damocles, de Doos van Pandora en Watch your Back. Misschien denkt u, hoe ik deze series allemaal kan opnoemen, terwijl ik ze niet bekijk. Dat hebben we te danken aan onze programmamakers. Zij schotelen ons zogenaamde previews voor. Zo weet de kijker waar hij of zij op moet afstemmen.

Het lijkt wel een eeuwige zoektocht naar het ultieme tv-spektakel. De deelnemers, vaak zogenaamde BN-ers, vechten om aandacht. Daar worden ze geconfronteerd met een spel vol verleiding, dilemma’s, bedrog en wraak. Ze spelen het geniepig en steken daarbij de ander graag een mes in de rug. Het lijkt alsof men elk jaar opnieuw zegt: “Hoe kunnen we het nog ingewikkelder, dramatischer en gemener maken.”
We worden overspoeld met verdachten, bondgenoten, geheimen en onverwachte wendingen. Tot je zelf niet meer weet wie echt de verrader is. En het mooiste? Je zit er elke avond weer aan vastgekluisterd, alsof je zonder deze dosis intriges en spanning direct in een existentiële crisis stort.

Intussen vraag ik me af: zijn we zelf niet de echte verraders? Verraders van ons eigen gezonde verstand, dat je na drie afleveringen van hetzelfde moordmysterie al in de war raakt. Maar zolang er maar genoeg dramatische muziek, close-ups van verwarde gezichten en flitsende montages zijn, blijft men trouw kijken. En dat allemaal om de winst: een fiks geldbedrag voor diegene die het beste kan liegen en bedriegen. Raar, dat je voor vuil spel een beloning krijgt. Of is dat tekenend voor de huidige maatschappij waarin we nu leven?

Ik vraag me dan met recht af hoe de bedenkers van deze shit in het leven staan. Wat is er leuk aan om te zien dat sommige deelnemers er gewoon aan onderdoor gaan. Of wordt liegen en bedriegen de nieuwe norm? Dan verlies ik helaas mijn verstand.

Deze nieuwe programma’s zijn niet aan mij besteed. Dan kijk ik liever naar Rail Away, We zijn er bijna, Langs de Noordzee en dergelijke. Daar word je als kijker in een relaxed tempo meegenomen langs prachtige plekken. Maar misschien zijn we helaas eerder geschokt door eerlijkheid dan door bedrog.

Pieter van Heiningen

Lees ook

Nieuwe column Pieter van Heiningen: goed zitten mag wat kosten