Column Pieter van Heiningen: Mee in de vaart der volkeren

We maken wat mee in Putten. Strenge winters, gemeenteraadsverkiezingen, hoge benzineprijzen en de zuidelijke rondweg, die geen rondweg is. We beschikken over een mooi winkelcentrum. In die winkels gebeurt van alles. Zo gaan we mee in de vaart der volkeren.

Als dorpsbewoner doe ik boodschappen in ons mooie dorp. Er is een overvloed aan supermarkten. Dat is heel mooi. Zo vindt elke inwoner wel een winkel waar hij of zij zich thuis voelt. Meestal doen we wekelijkse boodschappen bij de Jumbo. Vooral vanwege de gewone kassa’s en het zeer vriendelijke winkelpersoneel. De servicebalie was altijd wel handig. Al die jaren had ik al een leuke band opgebouwd met het personeel aldaar.

Laatst was de gehele winkel op de schop gegaan. Eerst dachten we dat we bij de verkeerde grootgrutter waren. De entree was veranderd. Er waren nog slechts twee bemande kassa’s. Bekende gezichten waren opeens verdwenen. De rest van de voorruimte was opgeofferd aan een batterij zelfscankassa’s. Natuurlijk wel beveiligd met een poortje en bewaakster. Even dacht ik dat ik in een PI was beland.

Toch ‘geweldig’, die nieuwe technologie. Alleen voel ik me ouderwets als ik de neiging krijg om naar de gewone kassa te gaan. De zelfscankassa is wel de perfecte plek om je geduld te verliezen en je digitale vaardigheden te vergroten. Het is het enige apparaat dat je het gevoel geeft dat je tegelijk klant én caissière bent.

Nu ben ik al ruim de zeventig gepasseerd en gelukkig redelijk digitaal vaardig. Anders zou niet elke week een column van mij in de Puttenaer verschijnen. Maar zo’n zelfscankassa beoordeelt toch zomaar uit het niets of ik een fles wijn mag afrekenen.
Dan verschijnt er op een schermpje: ,,Er vindt een steekproef plaats. Even geduld. Een medewerker controleert uw leeftijd!”

Dat is niet alles. Heb je een pasje van zo’n winkel, dan wordt alles wat je koopt opgeslagen op een server. Zo weten de grootgrutters precies wat je hebt gekocht en hoelang je gewinkeld hebt. Zoiets wordt erg lang bewaard. Dan klagen we nog over Odido.

Juist het boodschappen doen met menselijke interactie vind ik het fijnst. Zelfscannen is daarmee een sociaal experiment geworden waarin vertrouwen is vervangen door technologie, met wisselend succes. Misschien ga ik in het vervolg naar een supermarkt met echte kassa’s.

Toch gezelliger met een vriendelijke caissière. En van links naar rechts hoef ik niet.

Pieter van Heiningen

Lees ook

Column Pieter van Heiningen: Kiezers geen figuranten