Column ‘De Indiana Jones van school’: van begraven hamster tot gevonden handgranaat
4 juni 2026 om 12:00 ColumnWe hebben ze allemaal gekend: een leraar die je altijd bij blijft: de leraar die jouw kwaliteiten zag. Of die man of vrouw die zo goed kon uitleggen. Of de leraar die kon vertellen als de beste. Maar er waren ook heel bijzondere, zoals de Indiana Jones van school.
Ik herinner me deze leraar geschiedenis. Hij zat al ruim dertig jaar in het vak. Adelbert van Vleuten was zo’n leraar. Op het eerste gezicht leek hij meer op een tot leven gebrachte mummie. Meestal droeg hij een te lange trui en een versleten corduroy broek. Hij rook altijd wat naar zuur zweet. Hangend aan een lessenaar gaf hij meestal les. De lessen over piramides, Egyptenaren, Inca’s en opgravingen bleken voor Adelbert het summum. Als je zijn baard zag, was dat te begrijpen. Naspeuringen onder deskundige leiding zouden heel wat vondsten opleveren. Niet alleen etensresten van voorbije braspartijen zouden gedetermineerd kunnen worden. Maar ook overblijfselen van zware verkoudheden kon je aantreffen.
Je vraagt je af hoe het zo ver is gekomen. Na gedegen veldonderzoek bleek dat Adelbert als klein ventje al oog had voor opgravingen. Zo begroef hij eens om als archeoloog te kunnen imponeren de hamster van zijn zusje. Een dag of wat later groef hij het diertje weer op. Met zijn puntige blote knietjes knielde hij meermalen plotseling ergens neer. Speurend door de extra dikke brillenglazen zocht hij de grond af. Soms vond hij scherven van bijvoorbeeld een oude po. Hij koesterde die aan zijn borst als waren het kostbare restanten van een Egyptische farao.
Altijd had hij een ‘knijpkat’ bij zich, die hij van zijn opa had ‘geleend’. Zijn uitrusting bestond verder uit een oude haarborstel, achterovergedrukt uit de toilettas van zijn moeder. Verder een tuinschepje, ‘gekregen’ van een buurjongetje. Een klein notitieboekje met in het spiraaltje aan de rugzijde een potloodje completeerde alles. Vooral het opschrijfboekje was een bron van onuitputtelijke informatie. Gedurende Adelberts ontdekkingsreizen door tuinen en parken in de omgeving, noteerde hij nauwkeurig datum, plaats, voorwerp en toestand.
Zo vond hij in zijn jeugdperiode een geraamte van een kat, een kunstgebit, diverse oude muntjes en een keer een Duitse handgranaat. Deze liet hij echter liggen. Hoewel hij wel eens in Limburg kwam, vond hij nimmer beenderen van D’Artagnan. Dat zou het summum zijn geweest. Zo bleef hij de Indiana Jones van school zonder grote bekendheid.
Pieter van Heiningen
