Column ‘Onmacht; Demonstreren, stenen gooien!’, Harry Hoorn over inspraak en inclusie

Ik neem u in deze column even mee naar een ver verleden; 1980. Demonstratie bij kerncentrale Dodewaard in oktober van dat jaar. 15000 demonstranten.

De anti-kernenergiebeweging in Nederland stond bekend om haar brede en relatief vreedzame karakter; Gezinnen, Kerken, Studenten, Milieuorganisaties en lokale bewoners deden mee.

Ik was één van hen! Jong en gedreven en ik voelde mij erg onmachtig tegen een centrale die uiteindelijk een verschrikkelijke berg onaf breekbaar afval achter laat. Van thuis uit was er geen sprake van demonstreren. Daar heerste meer het motto ‘zwiegen en jao knikken’ want tegen zo’n grote macht en zo’n voorgenomen besluit kon je toch niet op.  Tegen het gezag van thuis in ben ik toch gaan demonstreren.

Toen ik onlangs een lezing mocht bijwonen van onze burgemeester moest ik ook denken aan demonstreren en protesteren. Ik werd ‘getriggerd’ door de macht en de onmacht van ons gemeentelijk bestuur. Eigenlijk worden wij met elkaar geplet door Europese regelgeving. Best wel heftig als je zoveel regelgeving van bovenaf krijgt doorgeschoven. Europa en Den Haag beslissen en als gemeente Putten moet je het uitvoeren.

Neem nou het zogenaamde vuurwerkverbod. Een verbod dat door “Den Haag” (de macht) is bedacht zonder overleg en lekker makkelijk, neergelegd bij de burgemeesters om het uit te voeren en te handhaven. Onmogelijk en niet realistisch. Hoe is het mogelijk dat er in “Den Haag” zulke beslissingen worden genomen. Daar is op gemeentelijk bestuurlijk vlak in het algemeen veel gemor over!

ONMACHT EN GEMOR OP VELE VLAKKEN

Neem nou het VN-verdrag gehandicapten uit 2016 of de nieuwe participatie verordening die op 1 januari 2027 moet ingaan. Dat zijn ook van bovenaf opgelegde maatregelen. Wij als inclusiepanel “Putten voor iedereen” ervaren, ondanks de mooie tekst op de muur in het gemeentehuis, nog wel eens onmacht. De ervaringsdeskundigheid van ons panel wordt niet altijd aan de voorkant ingeschakeld en dat is jammer en onzes inziens een gemiste kans.

Moeten wij als panel nu, net als ik in 1980, toch maar gaan demonstreren?

Nee, wij gaan geen stenen gooien en ons zelf vastplakken op de Voorthuizerstraat maar hopen en verwachten wel samen te praten over de nieuwe participatie verordening, zoals toegezegd en onze positie als inclusiepanel “Putten voor iedereen”. Wij hopen dat er nog voldoende tijd is voor meedoen in gelijkwaardigheid.

Harry Hoorn, 
Voorzitter Inclusiepanel

Lees ook

Column Frank Jongbloed; Uit het zicht