Hedi van der Heijden uit Putten doet niets liever dan breien: ‘Ik heb meer dan 100 truien’

PUTTEN Iedereen doet iets bijzonders. De één heeft een speciale of grote verzameling, de ander een leuke hobby en weer een ander kan met vrijwilligerswerk iets voor een ander betekenen. Ook zijn er mensen die een bijzondere sport beoefenen. Dit keer vertelt mevrouw Van der Heijden over de verleiding om van elk bolletje wol of katoen een nieuwe trui te breien.

Mevrouw Hedi van der Heijden is al haar hele leven lang aan het breien. Geboren in 1930 in Duitsland als jongste van drie zussen, moest ze het na de oorlog vooral doen met restjes wol. Mevrouw Van der Heijden vertelt trots over haar eerste breisel: „Dat weet ik nog heel goed. Ik was vijftien jaar en breide voor mijzelf een gele bikini. En die was goed gelukt! Hij hield het ook goed in het water, want dat loopt van de wol af.” Toen ze na de oorlog een keertje ging fietsen met haar zus, ontmoette ze een leuke Hollandse jongen, die toevallig in Duitsland op fietsvakantie was. Samen gingen ze wonen in het in de oorlog zo vaak gebombardeerde Rotterdam. Dat was een moeilijke tijd.

Mevrouw Van der Heijden wil één ding duidelijk maken. „Als Duitse in het naoorlogse Nederland ben ik altijd goed ontvangen en werd ik nooit gediscrimineerd. Ook niet door mijn toenmalige buren, die ondergedoken hadden gezeten en Joodse buren die uit de oorlog waren teruggekomen.” 

Ik brei naast truien ook sokken, wanten, shawls, mutsen, handschoenen, vesten en dus ook badkleding

Samen met haar man kregen zij drie kinderen. Toen hij gezondheidsproblemen kreeg, bleek Putten de plaats die centraal lag tussen de woonplaatsen van de drie kinderen. Inmiddels is hij helaas overleden. Mevrouw Van der Heijden: „En al die jaren heb ik natuurlijk heel veel gebreid. Toen de kinderen klein waren, maar ook voor familie, buren en vrienden. Ik brei naast truien ook sokken, wanten, shawls, mutsen, handschoenen, vesten en dus ook badkleding. Ik heb ze niet geteld, maar kan er zo een hele woonkamer mee vullen.”

Trots laat mevrouw Van der Heijden in de slaapkamer de kastenwand zien, die tot de nok toe gevuld is met gebreide truien. Maar ook twee andere kasten liggen vol. „Ik denk dat ik wel meer dan 100 truien in de kast heb liggen!” 

Ze zijn van wol of katoen en gerangschikt op kleur. Een Noorse trui, een FlowerPower trui, een ski-trui met alpenwei; de één nog mooier dan de ander. Ze zou zo in haar eentje een tentoonstelling kunnen vullen. Het is net een truienwinkel, maar helaas zijn de truien niet te koop. Zelf zegt ze daarover: „De meeste draag ik zelf, maar maximaal drie dagen achter elkaar. Dan gaat hij in de was. Niet op de hand hoor; gewoon in de wasmachine op een wolwasprogramma.”

ACTION

Wil ze vanwege haar hoge leeftijd niet stoppen met breien? Mevrouw Van der Heijden; „Zolang het lukt blijf ik breien. Want hier kan ik mijn fantasie in kwijt en ik krijg er inspiratie van. Laatst zag ik bij de Action bolletjes wol liggen voor iets meer dan één euro per stuk. Eigenlijk mag het niet meer van mijzelf, maar ik deed het toch. Na twee weken was hij klaar. Een prachtige trui, voor maar vijf euro!”

Joyce Kruizenga-Elskamp