Column Pieter van Heiningen: ‘Woodhenge leuk voor de wolf’

De laatste tijd wordt er vaak iets geopend. Nu was het weer de ontvangstlocatie Krachtighuizerheide. Het is één van de drie Putterpoorten. Deze moeten bezoekers overhalen de auto te laten staan om vervolgens te voet of per fiets de natuur in te trekken. Een artikel in deze krant had mijn nieuwsgierigheid gewekt. 

Dus pakte ik de fiets en bezocht dit nieuwe fenomeen. Ik moet eerlijk bekennen, dat het er verrassend goed uit ziet. Aan het begin staat een informatiebord met daarop de wandelroutes die men kan volgen. De nieuwe locatie is bedoeld voor de natuurliefhebbers en wandelaars. Ook Puttenaren mogen hier wandelen en verblijven. Dat is dan weer mooi meegenomen voor eigen inwoners. Echter, over de wolf wordt met geen woord gerept. Of is dat bewust gedaan?

Het zogenaamde voedselbos, zoals in het onderhavige artikel wordt genoemd, maakt deel uit van de aanpak van dit gebied. Iets wat ik niet helemaal kan plaatsen. Of bedoelt men ‘het Smulhuisje’ een eindje verderop?

Ik moet eerlijk bekennen dat het er erg uitnodigend uitziet. Zelfs een beetje gelikt. Daar waar eens de paarse heide zijn best deed, liggen nu keurig aangelegde lemen paden. Heel bijzonder was de kleine plas. Ook voor wolven een uitgelezen plek om hun dorst te lessen. Via een soort loopbrug kom je daar. Wil je verder, dan zul je je weg moeten vervolgen over een looppad van ronde boomstammetjes. Heb je goede sneakers aan, of wandelschoenen dan is dat geen probleem. Voor minder validen voorzie ik toch wat problemen. Maar goed, dat alles wordt geheel goed gemaakt door wat er nog verder te beleven valt. In het oog springend is wel de Woodhenge aan het eind van dit eens zo mooie veld. 

Of het druk gaat worden, is nog maar de vraag. In ons land zijn er nog maar weinig mensen die een boswandeling durven te maken. Velen zeggen: de wolf hoort hier thuis. Maar als mijn hond losloopt in het bos, krijg ik een boete van 100 euro. Die wolf loopt zonder riem, zonder chip én zonder poepzakje. Ook niet echt eerlijk. 

Misschien is het een idee om een groot hek om de Krachtighuizerheide te plaatsen waar de wolf niet doorheen kan. Een soort dierentuin zonder entreeprijs. Dan wordt de Woodhenge geen pleisterplaats voor een hongerige wolf. Want zolang de wolf geen veganist wordt, blijft het oppassen voor ons allemaal. 

Lees ook

Column Pieter van Heiningen: In de onderwereld van ons gemeentehuis