Dochters krijgen geen vergoeding voor leed na gedwongen verhuizing bejaarde ouders na dwangsom recreatiewoning
20 oktober 2026 om 17:30 PolitiekPUTTEN De gemeente hoeft geen schadevergoeding te betalen aan twee dochters van ouders die een dwangsom was opgelegd omdat zij permanent in een recreatiewoning woonden. Dat is de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State.
Wijnand Kooijmans
Het bezwaar tegen de dwangsom werd in april 2022 door het college van burgemeester en wethouders ongegrond verklaard. De rechtbank stelde in februari 2023 de gemeente in het gelijk. Door de erven werd aangevoerd dat door het opleggen van de dwangsom het college onjuist heeft gehandeld en daarmee, gezien de hoge leeftijd en medische beperkingen van de ouders, onnodig leed heeft veroorzaakt. Volgens hen heeft dat geleid tot stress en een onaangename laatste levensfase van hun moeder. De moeder had dementie waardoor medische deskundigen hadden gewaarschuwd voor de gevolgen van een verhuizing.
TEGENSTRIJDIGE INFORMATIE
Het college besloot echter de dwangsom op te leggen omdat de permanente bewoning van de vakantiewoning in strijd is met het bestemmingsplan. Eén van de dochters heeft aangegeven bij telefonisch contact met de gemeente tegenstrijdige informatie te hebben ontvangen. Door een medewerker zou zijn gezegd dat voor inwonen geen toestemming is vereist. Gedreigd werd met een dwangsom van maximum dertigduizend euro.
De erven hebben het college daarop verzocht om een vergoeding van de schade die daardoor is ontstaan, bestaande uit onder andere psychisch leed en gemaakte reiskosten in verband met bezoeken aan ouders in de crisisopvang en het verzorgingshuis en verhuiskosten.
GEMOTIVEERD AFGEWEZEN
De afdeling van het hoogste rechtsorgaan in Nederland oordeelt dat de rechtbank het verzoek gemotiveerd heeft afgewezen. De erven hebben naar de mening van de afdeling geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn.
Daaraan wordt toegevoegd dat de erven in het beroep bij de Raad van State niet hebben verzocht om een vergoeding van de schade die is ontstaan als gevolg van de redelijke termijn die is overschreden bij de afhandeling van het beroep.
