
‘We lijken wel een ontwikkelingsland’ betoogt Pieter van Heiningen in zijn nieuwe column ‘Lekker bereikbaar’
8 oktober 2026 om 12:00 ColumnPUTTEN Tegenwoordig is het een wonder als je als weggebruiker zonder oponthoud van A naar B kunt. Zoiets is een prachtig staaltje van integraal verkeersbeleid. Je komt nergens meer gewoon. Maar je bent heel lang onderweg. Ook Putten heeft daarmee te maken.
Zo ligt de N798 er gedeeltelijk uit. De aanleg van een nieuwe rotonde is, gelet op alle ongelukken, geen overbodige luxe. Na eerdere onzinnige oplossingen heeft men uiteindelijk gekozen voor een rotonde. Dan denk ik: ‘Had dat meteen gedaan’. Zoiets is dan ook nog goedkoper. De ‘experts’ wisten echter beter.
Wil je naar de A1, dan kun je tot december niet over de N303. Natuurlijk nodig vanwege de verkeersveiligheid. Op de heenweg ga ik tegenwoordig via Garderen. Voor de bewoners daar geen pretje met al dat nieuwe sluipverkeer. Kom ik via de A1, dan rijd ik via Henk Worst over de Bolderweg. Een weg die zijn naam eer aan doet. Het kost meer tijd en meer benzine. Door al die omleidingen stoten we met zijn allen nog meer CO2 uit. Binnenkort ligt de Beulekampersteeg er ook uit. Lekker bezig.
De herstelwerkzaamheden van de Bosrand zijn opnieuw begonnen. Het definitieve herstel kan nog maanden duren. De tijdelijk gelegde klinkers moesten eerst indalen. De gemeente heeft blijkbaar gedacht, toen men er aan begon: ‘De weg is afgesloten wegens werkzaamheden, wanneer die klaar zijn, sluiten we hem twee keer af om alle vorige werkzaamheden te herstellen.’
Tijdens de afsluiting van de Oude Nijkerkerweg hebben we dat zelf geweten. Ruim vier maanden duurden de werkzaamheden. Had men alles goed op elkaar afgestemd, had dat in één maand gekund.
Tegenwoordig lijkt het of het bij deze tijd hoort. De afgelopen decennia is er te weinig geld geïnvesteerd in normaal onderhoud van wegen, bruggen en dergelijke. Men wilde geld besparen. Helaas is twintig jaar later alles 50 procent duurder geworden. Dat heet tegenwoordig dynamisch verkeersmanagement. Gelukkig wordt er hard gewerkt aan de infrastructuur. Waar precies aan gewerkt wordt, is onduidelijk. Het resultaat is indrukwekkend: steeds meer afgesloten wegen, steeds minder bereikbaarheid en bruggen die vooral dienst doen als monument van betere tijden uit het verleden. We lijken wel een ontwikkelingsland.
Normaal brengt een goede weg je van A naar B. Maar een Nederlandse weg brengt je tegenwoordig eerst langs C, D en dan tenslotte in de file. Of harkt men zo nog meer accijns binnen? Lekker bereikbaar, hoor.
Pieter van Heiningen












