De laatste column van dierenarts Gerard van Eijden: ‘Bijzonder veel enthousiaste reacties gekregen’

Dit is de laatste column die ik schrijf. Na zes jaar elke twee weken uit mijn ervaringen putten en zo’n 150 columns verder, vind ik het genoeg geweest. Niet dat mijn inspiratie is uitgedoofd. Zeker niet. Over mijn vak valt zoveel te schrijven, dat verveelt nooit. Maar ik wil ook wel eens wat anders. Lekker sleutelen aan mijn auto’s. Of gezellig met m’n lief Jolette een visje bij Foppen eten zonder de druk te voelen dat er weer een column uit moet.

Om mijn bestaan als columnist in deze fijne krant af te ronden, heb ik een gedeelte van de columns gebundeld in mijn tweede boek. En wat de titel Er komt er nog één! ook lijkt te beloven, dat gebeurt waarschijnlijk niet. Of Jolette moet weer veel mooie aquarellen hebben gemaakt die ook een plaats in een boek verdienen.

( Artikel gaat onder afbeelding verder)

Dit boekje met gebundelde columns is in Putten verkrijgbaar bij Bruna, Het Boekpunt, Ko Jager, de VVV en landwinkel De Vrolijke Geit. Wellicht leuk om cadeau te geven. Aan een ander, of aan uzelf! Het allerlaatste wat ik in dit kader nog zal doen, is de theatervoorstelling “Er komt er nog één!” in Theater Stroud op 22 april. Daar vertel ik verhalen over mijn werk. Over mijn successen en mijn teleurstellingen. Over prachtige beesten en geweldige boeren. En daarna stop ik echt.

In al die jaren heb ik bijzonder veel enthousiaste reacties gekregen van lezers van mijn columns. Loop ik in de supermarkt, schiet er opeens een wildvreemde vrouw mij aan om te vertellen dat ze mijn verhaaltjes zo ontzettend leuk vindt. Of zit ik met Jolette in de kroeg, vraagt er iemand of dat schaap het nog overleefd heeft. Echt heel erg leuk. Dank daarvoor!

Al die reacties geven wel aan dat ik een bijzonder beroep heb. Bijzonder omdat het zo dicht bij de basale realiteit van het leven staat. Maar ook omdat ik met veel bijzondere mensen heb mogen omgaan. En vooral omdat ik steeds ervaar hoe ingewikkeld de relatie is die wij met dieren hebben. Soms knuffelen we ze dood. Soms maken we ze dood om ze te eten. Soms maken we ze dood om ze te bestrijden. Laten we nooit vergeten dat dieren voelende wezens zijn die we daarom met respect dienen te behandelen. Of ze nu gezelschapsdier, productiedier of plaagdier zijn.

Gerard van Eijden, dierenarts