Herfstvakantie

Alle acht ooien hadden een felrood gekleurde kont. Daarmee wist de schapenhouder dat al zijn ooien door Harry waren bewerkt. De datum waarop hij een tortelend schapenkoppeltje op heterdaad betrapt had, had hij genoteerd. En hij had na 17 dagen, de cyclusduur van een schaap, het rode kleurblok tussen Harry’s voorpoten vervangen door een groen blok. Omdat geen van de schapen daarna een groene afdruk op haar kont had gekregen, wist de schapenhouder precies wanneer zijn ooien waren bevrucht. Zodat hij in zijn agenda kon schrijven dat hij rond 145 dagen na die datum dag en nacht waakzaam moest zijn om te controleren of het lammeren goed verloopt.

Zo had Harry gedurende twee maanden van een mooie herfstvakantie genoten, waarbij de aanwezigheid van acht aantrekkelijke dames zijn verblijf aanzienlijk had veraangenaamd. De schapenhouder had Harry ‘geleased’ van een schapenhandelaar. Die overigens, toen hij Harry afleverde, had gewaarschuwd dat de ram beslist geen lieverdje was. Harry was echt een alfamannetje die aan het begrip schaapmak een volledig eigen dimensie gaf. Zijn testosteronspiegel was van een niveau waar vroeger menig dopingzondaar van de Tour de France slechts van had kunnen dromen. Harry had zelfs de schapenhouder al een keertje hardhoofdig het land uit gewerkt door keihard met zijn kop tegen de benen van de arme man te stoten. Het moment waarop de schapenhouder zich de waarschuwingen van de handelaar herinnerde. Daarna ging hij steevast gewapend met een eind hout het weiland in.

Na deze vakantie werd Harry weer opgehaald door de handelaar. Deze bracht hem naar een weiland waar enkele collega’s van Harry rondliepen die elders dezelfde taak hadden vervuld. De volgende ochtend belde de handelaar mij op met het verzoek of ik naar een ram wilde kijken die nogal raar deed. Het dier hield zijn kop scheef. Keek suf uit zijn ogen. Reageerde nauwelijks op zijn omgeving. En hij had een ongecoördineerde loop. Alsof hij bijna struikelde en niet wist waar hij heen wilde. Schapen staan niet bekend om hun alcoholgebruik, maar daar zou je bij dit dier wel aan denken.

De oorzaak liet zich raden. In de zoektocht naar een nieuwe hiërarchische rangorde hadden de heren flink lopen boksen. Dat doen schapenmannen door snoeihard met de koppen tegen elkaar te rammen. Dat had bij Harry een flinke hersenbeschadiging opgeleverd. Met wat injecties in zijn spieren liet ik Harry achter. De volgende dag belde zijn eigenaar op dat Harry in alle opzichten weer helemaal de oude was. Ik adviseerde hem het gebruik van een eind hout toch maar even achterwege te laten als hij het land in moest…

Gerard van Eijden, dierenarts