Column Pieter van Heiningen: het lot van dieren
20 februari 2026 om 17:30 Column,,Ik ben André Donker, boswachter en ambassadeur van Stichting Dierenlot”, aldus de zittende man met hoed. Kijkend naar de camera met op de achtergrond enkele grazende edelherten. Elk moment van de dag betreedt deze ‘aangrijpende’ reclame veel te vaak mijn huiskamer.
Ik weet niet hoe dat bij u overkomt. Voor mij is deze reclame over the top. Blijkbaar vindt deze stichting niets zo effectief als de herhaling. De aangrijpende beelden van dieren in nood moeten kijkers overhalen donateur te worden. Alles lijkt subtiel en vooral emotioneel gemaakt te zijn. De swooping muziek maakt het nog aangrijpender. Vooral de frequentie waarin deze reclame op tal van tv-zenders verschijnt, doet mij fronsen. Zodra deze reclame op tv verschijnt, verandert mijn humeur.
Als echte dierenvriend ben ik meteen begaan met het lot van al die zielige dieren. De trieste beelden van een totaal verwaarloosde hond, de gewonde meeuw en de kleine egelwees laten mij niet onberoerd.
Als ik zie hoe vaak die reclame dagelijks de zenders passeert, roept dat bij mij vragen op. Dan denk ik: ‘Waar doen ze het toch van?’
Een beetje reclamespot van 30-40 seconden kost al snel tussen de 15.000 en 25.000 euro. Donateurs wordt gevraagd 1,85 euro per maand te storten. Je hebt dan heel wat donateurs nodig om die reclame te betalen. Voor één keer uitzenden bijna 11.000 donateurs. Soms zie je dit wel tien keer per dag. En dan is er nog geen dier geholpen.
Ik heb het nog niet eens over de salarissen van de directeuren en het bestuur. Zo wordt er al met tonnen gesmeten, zonder dat één dier daar profijt van heeft gehad. Jammer voor de gewonde gans. Helaas pindakaas voor het moederloze hertje. Geen hulp nog voor de jonge valk.
Ach, misschien is deze reclame wel de perfecte manier om je te laten voelen dat je je best moet doen. Zolang je maar niet wegzapt voordat de tranen opkomen en je doneert. Aan mij is deze reclame niet besteed. Liever doneer ik aan organisaties waarvan ik weet dat het meeste geld terechtkomt op de plaats waar het hoort. Terwijl ik dit schrijf, zie ik een hond op tv, die mij aankijkt alsof ik persoonlijk zijn leven heb verpest. Dan voel ik me na vijf seconden alweer een slecht mens. Jammer dat het lot van dieren nog steeds van dik betaalde mensen afhangt.
Pieter van Heiningen
